مهدویت

آیه ۸۰ سوره اسراء دعای پیامبر (ص) برای ورود و خروج با صداقت و طلب حجتی یاری‌کننده از جانب خداست. آیه ۸۱ نیز بر آمدن حق و نابودی قطعی باطل تأکید دارد که مصداق آن در فتح مکه و با ظهور قائم آل محمد (عج) آشکار می‌شود.

با ظهور امام زمان (عج)، شرایط فرق خواهد کرد و مجری قوانین الهی، جزای معصیت‌کاران را مطابق حکم الهی خواهد داد. کسانی که از لحظهٔ فکری در ضعف هستند برنامهٔ خاصی دارند، اما آنان که پا روی فطرت گذاشته‌اند باید واهمه داشته باشند. احتیاط حکم می‌کند در حال توبه به استقبال حضرت برویم. پذیرش توبه از سوی خدا، تنها برای کسانی است که کار بدی را از روی جهالت انجام میدهند، سپس زود توبه میکنند.

روایتی از جابر جعفی از امام باقر (ع) در تفسیر العیاشی نقل شده که می‌گوید سیصد و اندی نفر مرد و پنجاه زن در مکه اجتماع می‌کنند و یاران امام زمان (عج) را تشکیل می‌دهند. این اجتماع بدون وعده قبلی و مانند ابرهای پاییزی است و مصداق آیه «أین ما تکونوا یأت بکم الله جمیعا» می‌باشد.

خواب به تنهایی حجت شرعی نیست و نمی‌تواند حکمی را تشریع کند، هرچند خواب مومن شعاعی از نبوت است. اما مسجد جمکران اصالت مسجدی دارد و دل‌ها در آن به امام زمان می‌تپد و جاذبه‌ای محسوس دارد که برای حضور کافی است. کسانی که به عدم حجیت خواب قائلند نباید مورد سرزنش قرار گیرند و کسانی که یقین به مسجد دارند نباید آن را به دیگران تحمیل کنند.

وجود ازدواج و فرزند برای حضرت مهدی (عج) از اسرار ایشان است و هیچ دلیل قطعی برای اثبات یا نفی آن وجود ندارد. دعاهایی که به داشتن فرزندان اشاره دارند، ابهاماتی ایجاد می‌کنند که تنها با ظهور آن حضرت مشخص خواهد شد. بنابراین، انکار یا تردید در این مورد جایز نیست.

ظهور یمانی یکی از نشانه‌های حتمی ظهور حضرت مهدی (عج) است که همزمان با خروج سفیانی و سید خراسانی در یک سال و یک ماه و یک روز رخ می‌دهد. شناخت یمانی حقیقی با جاذبه رحمانی خواهد بود و مدعیان کنونی دروغگو هستند، زیرا یمانی واقعی در سال ظهور خواهد آمد.

بر اساس روایات، ۱۲ مهدی یا از امامان اهل بیت هستند که اولین آنها امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب و آخرین آنها نهمین فرزند امام حسین (ع) است. همچنین در روایتی دیگر، منظور از ۱۲ مهدی، گروهی از شیعیان است که مردم را به دوستی و معرفت آل محمد (ص) دعوت می‌کنند.

سوره فجر به سوره الحسین (ع) مشهور است و تصویری از جمال ایشان است. فجر همان فجر زیبای محمدی است که روزی عالم را به طلوعش به نور عدل و صفای بندگی خدا روشن خواهد نمود. این سوره با اشاره به وتر خدای یگانه و شفع (علی و فاطمه) و لیالی عشر (ائمه) به فجر مهدوی اشاره دارد.

امام زمان (عج) در رنج و درد شیعیان شریک است و شفقت ایشان نسبت به مؤمنان از هر پدر و مادر دلسوزی بالاتر است. این موضوع ریشه در خلقت مشترک دارد؛ خداوند پیامبر را از گوهری زیر عرش، امیرالمؤمنین را از تراوش طینت پیامبر، ما (ائمه) را از تراوش طینت امیرالمؤمنین و شیعیان را از تراوش طینت ما خلق کرده است. بنابراین، دلهای شیعیان مشتاق ما و دلهای ما به آنان مهربان است.

صاحب الزمان کسی است که زمان به احترام او حرکت می‌کند و اگر او نباشد، زمان از نفس می‌افتد. ولی خدا نیز به معنای بندهٔ واقعی خداست؛ بنده‌ای که عشق، محبت، شور و شیدایی خود را نسبت به پروردگارش به اثبات رسانده و خداوند او را به دوستی خود برگزیده است.

تعداد ۳۱۳ نفر یاران امام زمان، که از مؤمنان خالص از اقصی نقاط زمین گرد هم می‌آیند، شرط ظهور نیست، بلکه پس از کامل شدن تعداد ده هزار نفر، امر ظهور محقق می‌شود. این یاران شامل زنان نیز می‌شوند و رجعت‌کنندگان نیز در شمار یاران ایشان خواهند بود.

اراده خداوند بر تطهیر کره زمین از پلیدی شرک و عصیان است و این امر محقق خواهد شد، حتی اگر تنها وجود مقدس حضرت مهدی (عج) باقی بماند. خداوند حافظ ولی خویش است و ظهور حضرت پس از لبریز شدن دنیا از ظلم و جور رخ خواهد داد.

حضرت مهدی (عج) از جامعه تأثیر نمی‌پذیرند، بلکه خود الگو هستند. لباس ایشان پوششی است که همچون حجابی برای مردان عمل کند، اما دست و پا گیر نباشد و موجب نزدیکی به خدا شود، نه خودبینی و ریا.

ارتباط روحی حال خوب و بد آدم‌ها، فراتر از شرایط جامعه، به دلیل ارتباط مستقیم مؤمنان با قلب عالم، امام زمان (عج)، است که تحولات ایشان بر ما تأثیر می‌گذارد. همچنین، مؤمنان مانند اعصاب به هم پیوسته‌اند و در تحولات سهیمند.

امامت حضرت مهدی (عج) بی‌نهایت است و ایشان خاتم اوصیاء و دوازدهمین خلیفه رسول خدا (ص) هستند. با ظهور ایشان، حجت خدا بر خلایق به پایان رسیده و بشریت وارد مرحلهٔ جدیدی از خلقت می‌شود.

قرآن و امام زمان (عج) جدایی‌ناپذیرند و هر دو زنده و هدایت‌گرند. هدایت باطنی امام زمان (عج) بر روح و جان و فکر ما حکومت دارد. آیات قرآن بر غلبهٔ دین الهی توسط حضرت مهدی (عج) و امامت باطنی ایشان دلالت دارند.

خداوند از شیعیان برای ولایت پیمان گرفت در حالی که در عالم ذر بودند و خدا را به ربوبیت و محمد را به نبوت شناختند. روح شیعیان دو هزار سال قبل از بدنشان آفریده شد و بر رسول خدا و ائمه معرفی شدند و ائمه آنها را در لحن صدا می‌شناسند، همانطور که شخصی خانواده خود را می‌شناسد.

دابه الارض از علائم آخرالزمان و قیامت کبری است و به علائم ظهور حضرت مهدی مربوط نمی‌شود. این موجود، جمال و شکوه الهی را آشکار می‌سازد، مؤمن را مسح کرده و کافر را نابود می‌کند. در این زمان، تکلیف برداشته شده و توبه پذیرفته نمی‌شود. عصای موسی و انگشتر سلیمان همراه آن است که مؤمن را نورانی و کافر را سیاه می‌کند.

اشاره به سوار شدن خانم‌ها بر زین در آخرالزمان، می‌تواند به معنای اسب‌سواری، موتور سواری یا دوچرخه سواری باشد. این تعبیر ممکن است نشان‌دهنده تغییرات اجتماعی و افزایش آزادی‌های زنان در آن دوران باشد.

دعایی منقول از امام صادق (ع) وجود دارد که طبق روایات، خواندن آن پس از هر نماز واجب، باعث دیدن امام زمان (عج) در بیداری یا خواب می‌شود. این دعا در کتاب بحارالانوار نقل شده است. اگرچه نسخه‌ای به نام دعای سید بحرینی یافت نشد، اما این دعا می‌تواند وسیله‌ای برای ارتباط معنوی با امام زمان (عج) باشد.