مهدویت

امام زمان (عج) حجت زمین و زمان است و بر اساس قدرت الهی بر ماموریت خود تسلط تام دارد. عالم همچون لایه‌های تو در تو است که هر یک از حضرات معصومین (ع) در ناحیهٔ مقدس خود بر حال و حیات عالم هستی تأثیرات خاصی می‌گذارند. ساعات روز نیز به تناسب به نام هر یک از حضرات ثبت شده، اما چنین نیست که در ساعات مخصوص هر یک، دیگر معصومین نقشی نداشته باشند.

در عصر غیبت کبری، بیعت با امام زمان (عج) مانند دعای عهد، به جانب خدا عرضه می‌شود. دوران نایبان خاص پایان یافته و دوران نایبان عام آغاز شده است. امام زمان (عج) به اذن الهی بر زمان و مکان ولایت دارند و لنگر زمین و زمان هستند.

پذیرش مرجع تقلید به عنوان نایب عام حضرت مهدی، به معنای تبعیت از دستورات ایشان است. بنابراین، بند پنجم عهدنامه که به این موضوع اشاره دارد، صحیح تلقی می‌شود و پیروی از نایب عام امام زمان لازم است.

قرائت بیعتنامه در مراسم جشن بیعت، نوعی امر به معروف و نهی از منکر عملی و جمعی است که برای تالیف قلوب مؤثر است. این بیعتنامه در واقع فهرستی از وظایف شیعیان در زمان غیبت را با زیبایی خاصی ارائه می‌دهد و مجاز شمرده می‌شود.

بهترین و زیباترین توسل به حضرت مهدی (عج) با افتتاح عمل با نام خدا آغاز می‌شود. عباراتی مانند «یا مولای یا صاحب الزمان اشفع لنا عند الله» یا «یا مولای یا صاحب الزمان یا ابن رسول الله، اشفع لنا عند الله» برای توسل کوتاه و مؤثر هستند.

همه جای زمین مرکز انرژی است و بروز انرژی از برخی مناطق دلیلی بر زیادی آن نیست؛ اما کعبه و عتبات عالیات مراکز اصلی انرژی‌های ملکوتی و جایگاه‌های عبادت محل نیروهای رحمانی هستند. اوج نیرو در وجود مقدس امام زمان (عج) است و هفت بار طواف مربوط به توبه ملائک در عالم اعلا است.

عدالت امام زمان (عج) به معنای نابودی ظلم و اصلاح بی‌نظمی‌هاست و تا قیامت حاکم خواهد بود. حضرت هر چیز را در جایگاه شایسته خود قرار داده و زیبایی و حیات را در زمین به نمایش می‌گذارند. این نظام تا قیامت باقی مانده و سپس با رجعت ائمه ادامه می‌یابد.

پیاده‌روی اربعین و حضور میلیونی زائران در کربلا می‌تواند از علائم ظهور حضرت امام زمان (عج) باشد، زیرا اجتماع قلوب مؤمنین در خط قرآن و عترت از اسباب تعجیل ظهور است و زیارت اربعین نمایش باشکوهی از این نوید عظیم است.

دینداری مؤمنان باعث تعجیل در ظهور امام زمان (عج) می‌شود و هر حرکت زشتی از آنان، موجب تأخیر می‌گردد. اگرچه امتلاء زمین از جور از علائم حتمیه ظهور است، اما این امر دلیلی بر تشدید ظلم نیست. وظیفهٔ همگان، مانع شدن از گناه و روی آوردن به معروف است.

اضطرار امام زمان (عج) شخصی نیست، بلکه نبض مبارکشان به جان دین الهی مرتبط است و جان در حال احتضار دین، ایشان را مضطر می‌کند. دعای ایشان برای ظهور، مستجاب است اما اضطرارشان به دلیل وضعیت دین است.

اگر مصحف فاطمه (س) شامل احکام و وقایع حتمی باشد، همان خواهد شد که در آن آمده است. در غیر این صورت، آیهٔ «یمحوا الله ما یشاء و یثبت» بر آن حکومت دارد و ارادهٔ تثبیت و تغییر تنها به خواست خداوند است. خالق هستی برای تقویت باور و یقین وقایعی را به حتم تقدیر می‌فرماید، اما به هر حال ارادهٔ تثبیت و تغییر تنها به خواست اوست.

با وجود آگاهی از زمان ظهور، امام (عج) باید از افشای آن خودداری کنند. آیهٔ محو و اثبات بر هر حکمی حاکم است و تعیین وقت زمانی معنا دارد که ابلاغ آن از ناحیهٔ حق تعالی صادر شده باشد. امام زمان (عج) در مقام دعا و درخواست در تعیین وقت ظهور به شرط اجابت می‌توانند نقش داشته باشند.

تعیین وقت برای ظهور امام زمان (عج) دروغ است و اهل بیت (ع) وقت خاصی تعیین نکرده‌اند. مجهول ماندن زمان ظهور بر رونق بندگی و دعا می‌افزاید و توقیت باعث تاخیر ظهور می‌شود. خداوند هر چه را بخواهد محو و اثبات می‌کند و اصل کتاب نزد اوست.

خداوند علم غیب را به هر که بخواهد عطا می‌کند و دانایان علوم غیبی به اراده الهی یقین دارند. زمان ظهور امر حتمی است اما با دعا تغییر می‌یابد و امام زمان (عج) از ما می‌خواهند برای تعجیل ظهور دعا کنیم. تغییر زمان ظهور و طلب آن یعنی نامشخص شدن زمان ظهور. خداوند هر چه را بخواهد محو و هر چه را بخواهد اثبات می‌کند.

ادعای حکومت صفویه مبنی بر ادامهٔ حکومت با عنایت حضرت حجه و تحویل پرچم به ایشان، و ادعاهای مشابه در حال حاضر، پاسخ دارد. هر کسی که پرچم دین را با اخلاص بالا می‌برد، علمدار حضرت مهدی (عج) است و ماموریتش ارتقاء می‌یابد. نباید مدعیان دروغین ما را در انجام وظایف سست کنند.

حاکم اسلامی می‌تواند بدون مدیریت مستقیم معصوم علیه السلام، عدالت را جاری کند. امام زمان (عج) در دوران غیبت، بیکار نیستند و حاکمان مخلص دینی را فراموش نمی‌کنند و یار نافع آنها خواهند بود، همانطور که مردم از خورشید پشت ابر بهره می‌برند.

اگر تشکیل حکومت دینی در زمان غیبت جواز نداشته باشد، یا باید به حکومت کفر رضا داد که محکوم است، یا نسبت به تشکیل هر حکومتی بی‌تفاوت بود که این نیز به معنای پذیرش حکومت طاغوت است. برای حفظ پایه‌ها و ارزش‌های دین، تشکیل حکومت دینی ضروری است، زیرا هر حکومت غیردینی مانع تجلی ارزش‌های دینی می‌شود.

حرکت و همایش عظیم زیارت اربعین، در صورتی که با ائتلاف قلوب همراه باشد، به ظهور حضرت مهدی (عج) نزدیک‌تر خواهد بود. پایبندی به اصول و ارزش‌های دینی، اطاعت از قرآن و عترت، و تشکیل اجتماعات عظیم عبادی و اجتماعی، در تحقق مقدمات ظهور مؤثر است.

هدف قیام امام حسین (ع) همان بود که در وصیت‌نامه به محمد حنفیه بیان فرمودند: طلب اصلاح در امت، امر به معروف و نهی از منکر و سیره گرفتن از جد و پدرشان. امام رضا (ع) نیز با تبعید به خراسان، این جفا را فرصتی برای استحکام بنیان شیعه و تبلیغ دین تبدیل نمودند. هرگونه پیش‌بینی ناصحیح و تحلیل غلط وقایع، تحریف معانی احادیث است.

باید رویدادهای عصر ظهور را با چشم و دل بیدار پیگیری نمود، اما از هرگونه تطبیق و توقیت احساسی پرهیز کرد، زیرا این امر زمینه ساز برخی سودجویی‌ها، ادعاها و انحرافات می‌گردد. سید خراسانی، یمانی و شعیب بن صالح همچون ستاره‌های درخشان ظاهر خواهند شد و سیاهی شک را از خود می‌زدایند.