با توجه آیات شریف سوره نجم و معانی آن؛ اگر رسول اکرم صلی الله علیه و آله، از (أَوْ أَدْنَى) هم نزدیکتر میرفتند؛ چه اتفاقی می افتاد یا بعبارتی دیگر چه چیزی مشاهده می فرمودند؟

سوال2287:
☘️با عرض سلام و ادب خدمت استاد بزرگوار☘️

🌾با توجه آیات شریف سوره نجم و معانی آن؛ اگر رسول اکرم صلی الله علیه و آله، از (أَوْ أَدْنَى) هم نزدیکتر میرفتند؛ چه اتفاقی می افتاد یا بعبارتی دیگر چه چیزی مشاهده می فرمودند؟ آیا حضرت به . . . میرسیدند؟(نعوذ و نستعیذ بالله) و مگر خداوند جا و مکانی دارد که نزدیک و دور شدن حضرت مفهومی داشته باشد؟🌾

💦بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم
وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى ﴿١﴾ مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَمَا غَوَى ﴿٢﴾ وَمَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى ﴿٣﴾ إِنْ هُوَ إِلا وَحْیٌ یُوحَى ﴿٤﴾ عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوَى ﴿٥﴾ ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَى ﴿٦﴾ وَهُوَ بِالأفُقِ الأعْلَى ﴿٧﴾ ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى ﴿٨﴾ فَکَانَ قَابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنَى ﴿٩﴾ فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى ﴿١٠﴾💦
🌸🔆🌷بسم الله الرحمن الرحیم🌷🔆🌸
#پاسخ2287
🍀🔅🌷علیکم السلام🌷🔅🍀
🌷🔅🌱به یقین مراد از آن نزدیک شدن به ذات حق نیست، چرا که نه در چیزی است و نه بر چیزی و نه به چیزی و نه از چیزی؛ بلکه ذات مقدس اش بالاتر از این تعریفات و توصیفات است.
🌷🔅🌱وقتی اسماء مقدس حضرت باریتعالی همه اشیاء عالم را در برگرفته و همان اسماء از خود اشیاء به آنها نزدیکتر است، پس نسبت ذات حق با اشیاء عالم بالاتر از این نسبت ها و رابط هاست.
🌷🔅🌱میتوان تقرب رسول خدا ص را تقرب به مرکز قرب نامید، میتوان گفت حضرت به نهایت کمال و تکامل خود رسیده بودند بطوری که تنها به اندازه «قاب قوسین» با حد اعلی فاصله داشتند.
🌷🔅🌱حقیقت محمدی ص ابتدا و انتهایی دارد، اول و آخری دارد، مبدأ و مقصدی دارد؛ حضرت به مقصد خود چنان نزدیک شده بودند که تنها فاصله ی اندکی مانذه بود.
🌷🔅🌱درواقع جهان عظیم محمدی در انبساط و توسعه شدید خود نسبت به نهایت توسعه یافتگی خود تنها اندکی مانده بود. 🌱هو العلیم.
🌷🔅🌱هرکس نسبت به خدا آیت او محسوب میشود آخرین حد معرفت ما به اندازه همان آیه و شناخت آن است! رشد آیه توسعه معرفت و نهایت این معرفت آخرین درجه رشد و تکامل میبشد.
🌸🔅🌱 عنْ ثَابِتِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ: سَأَلْتُ زَيْنَ الْعَابِدِينَ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع عَنِ اللَّهِ جَلَّ جَلَالُهُ هَلْ يُوصَفُ بِمَكَانٍ فَقَالَ تَعَالَى اللَّهُ عَنْ ذَلِكَ قُلْتُ فَلِمَ أَسْرَى بِنَبِيِّهِ مُحَمَّدٍ ص إِلَى السَّمَاءِ قَالَ لِيُرِيَهُ مَلَكُوتَ السَّمَاءِ وَ مَا فِيهَا مِنْ عَجَائِبِ صُنْعِهِ وَ بَدَائِعِ خَلْقِهِ قُلْتُ فَقَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى‏
قَالَ ذَاكَ رَسُولُ اللَّهِ ص دَنَا مِنْ حُجُبِ النُّورِ فَرَأَى مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ ثُمَّ تَدَلَّى ص فَنَظَرَ مِنْ تَحْتِهِ إِلَى مَلَكُوتِ الْأَرْضِ حَتَّى ظَنَّ أَنَّهُ فِي الْقُرْبِ مِنَ الْأَرْضِ كَقَابِ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى.
الأمالي( للصدوق)، النص، ص: 150
🌹 ثابت بن دينار گويد امام از چهارم پرسيدم از خداى جل جلاله كه آيا مكان دارد؟ فرمود خدا از آن برتر است، گفتم پس چرا پيغمبرش را به آسمان برد؟ فرمود تا ملكوت آسمان و آنچه از عجايب و بدايع آفرينش وى در آنست بوى بنمايد گفتم گفتار خداى عز و جل (سوره النجم) كه نزديك شد و آويخت تا باندازه دو سر گمان بود يا نزديكتر چه معنى دارد؟ فرمود مقصود از آن رسول خدا (ص) است كه نزديك پرده‏هاى نور شد و ملكوت آسمان‏ها را ديد و سپس آويخت در زير پاى خود ملكوت زمين را نگريست تا بنظر آورد كه باندازه فاصله دو سر كمان بزمين نزديك شده و صلى اللَّه على نبينا محمد و آله اجمعين