در حدیث مطرح شده منظور از اینکه خدا می داند چیست؟ مگر نعوذبالله خدا قبلا نمی دانست..بعدا دانست و آگاه شد که اینجور بیان شده؟

سوال1111 :
با توجه به این حدیث چند سوال دارم : «عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ سُئِلَ الْعَالِمُ (ع) کَیْفَ عِلْمُ اللَّهِ قَالَ عَلِمَ وَ شَاءَ وَ أَرَادَ وَ قَدَّرَ وَ قَضَى وَ أَمْضَى فَأَمْضَى مَا قَضَى وَ قَضَى مَا قَدَّرَ وَ قَدَّرَ مَا أَرَادَ فَبِعِلْمِهِ کَانَتِ الْمَشِیئَةُ وَ بِمَشِیئَتِهِ کَانَتِ الْإِرَادَةُ وَ بِإِرَادَتِهِ کَانَ التَّقْدِیرُ وَ بِتَقْدِیرِهِ کَانَ الْقَضَاءُ وَ بِقَضَائِهِ کَانَ الْإِمْضَاءُ وَ الْعِلْمُ مُتَقَدِّمٌ عَلَى الْمَشِیئَةِ وَ الْمَشِیئَةُ ثَانِیَةٌ وَ الْإِرَادَةُ ثَالِثَةٌ وَ التَّقْدِیرُ وَاقِعٌ عَلَى الْقَضَاءِ بِالْإِمْضَاءِ فَلِلَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى الْبَدَاءُ فِیمَا عَلِمَ مَتَى شَاءَ وَ فِیمَا أَرَادَ لِتَقْدِیرِ الْأَشْیَاءِ فَإِذَا وَقَعَ الْقَضَاءُ بِالْإِمْضَاءِ فَلَا بَدَاءَ فَالْعِلْمُ فِی الْمَعْلُومِ قَبْلَ کَوْنِهِ وَ الْمَشِیئَةُ فِی الْمُنْشَإِ قَبْلَ عَیْنِهِ وَ الْإِرَادَةُ فِی الْمُرَادِ قَبْلَ قِیَامِهِ وَ التَّقْدِیرُ لِهَذِهِ الْمَعْلُومَاتِ قَبْلَ تَفْصِیلِهَا وَ تَوْصِیلِهَا عِیَاناً وَ وَقْتاً وَ الْقَضَاءُ بِالْإِمْضَاءِ هُوَ الْمُبْرَمُ مِنَ الْمَفْعُولَاتِ ذَوَاتِ الْأَجْسَامِ الْمُدْرَکَاتِ بِالْحَوَاسِّ مِنْ ذَوِی لَوْنٍ وَ رِیحٍ وَ وَزْنٍ وَ کَیْلٍ وَ مَا دَبَّ وَ دَرَجَ مِنْ إِنْسٍ وَ جِنٍّ وَ طَیْرٍ وَ سِبَاعٍ وَ غَیْرِ ذَلِکَ مِمَّا یُدْرَکُ بِالْحَوَاسِّ فَلِلَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى فِیهِ الْبَدَاءُ مِمَّا لَا عَیْنَ لَهُ فَإِذَا وَقَعَ الْعَیْنُ الْمَفْهُومُ الْمُدْرَکُ فَلَا بَدَاءَ وَ اللَّهُ یَفْعَلُ مَا یَشَاءُ فَبِالْعِلْمِ عَلِمَ الْأَشْیَاءَ قَبْلَ کَوْنِهَا وَ بِالْمَشِیئَةِ عَرَّفَ صِفَاتِهَا وَ حُدُودَهَا وَ أَنْشَأَهَا قَبْلَ إِظْهَارِهَا وَ بِالْإِرَادَةِ مَیَّزَ أَنْفُسَهَا فِی أَلْوَانِهَا وَ صِفَاتِهَا وَ بِالتَّقْدِیرِ قَدَّرَ أَقْوَاتَهَا وَ عَرَّفَ أَوَّلَهَا وَ آخِرَهَا وَ بِالْقَضَاءِ أَبَانَ لِلنَّاسِ أَمَاکِنَهَا وَ دَلَّهُمْ عَلَیْهَا وَ بِالْإِمْضَاءِ شَرَحَ عِلَلَهَا وَ أَبَانَ أَمْرَهَا وَ ذَلِکَ تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ»؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 1، ص 148 – 149، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.
منظور از اینکه خدا می داند چیست؟ مگر نعوذبالله خدا قبلا نمی دانست..بعدا دانست و آگاه شد که اینجور بیان شده؟
🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ1111
🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
🌻🔆 ‏🔆🌻
🔆🔅🌱 تا خدا عِلم کند! مثل آنکه خلق میکند و خالقیتش را با خلقش به ظهور میرساند، در اینجا عِلم کردن به معنای آشکار نمودن علم ذات لایزالی اش میباشد!نه انکه به این معنی باشد -نعوذ بالله- که نمیدانسته سپس دانا شد!
🔆🔅🌱علِمَ:خدا به علم آورد! آنچه را که دیگران نسبت به آن آگاه نبودند دانا کرد!
🔆🔅🌱تا خدا معلوم نمود، آنچه را که برای دیگران نامعلوم بود!
🔆🔅🌱ظهور علم الهی دارای مراتبی است که یک مرتبه از آن علم، ظهور دانایی الهی در بستر زمان است! اگر حضرت علیم اراده نفرماید علمش برای دیگران آشکار نمیشود!
🔆🔅🌱مواظب باشیم که چنین معنا نکیم «تا … بداند» چرا که خدا بالاتر از دانایی است و دانایی –علم- از اسماء حسنای الهی است و چیزی از او پنهان نیست!
🔆🔅🌱خدا هر آنچه را که میخواهد (البته خواستن قبل از خواست که واژه ای برای بیانش نیست) به علم می آورد تا برای خلایق معلومش سازد! حقیقت اشیاء در حوزه ی ذات الله که غیر قابل تصور و بیان است از هیچ سنخی نبوده حتی از سنج علم و خلق و … چرا که ذاتش مستغنی از این مقولات میباشد، ارتباط انسان و دامنه ی اطلاعات مخلوقات تا بلندای علم است، هر مخلوقی معلوم پروردگار بوده پس هر معلوم و مخلوقی از هر آنچه را که از مقوله علم باشد میتواند نسبت به آن درکی داشته باشد.
🔆🔅🌱علم الهی در مرحله ی غیب معلوم هیچ کسی نیست تا اینکه همان علم را به مرحله ی عین برساند و برای دیگران معلومش سازد، علم در مرحله ی غیب، معلوم غیبی است، اما در مرحله ی قبل از غیب از سنخ معلومات نیست و نمی توان برای آن هیچ هویتی قائل شد، هر چند هویبت غیبی!
🔆🔅🌱دانست، خواست، اراده کرد، تقدیر کرد، حکم نمود، امضا کرد، در این سیر تجلّی اراده ی الهی همانطوریکه اگر بخواهد پس میخواهد، یعنی خواست خود را به نمایش میگذارد، به همانطور هم اگر علم کند ، یعنی علمش را ظاهر میسازد! خدا بالاتر از علم است، استفاده از ماده ی علم در مورد پروردگار از روی ناچاری است او با علم به وصف نیاید، علمش با علم قابل توصیف نیست! علمی که ما علم میخوانیم، بخاطر این است که واژه ی دگری نمیشناسیم!
🔆🔅🌱دانستن او مثل خواستن و اراده کردنش و حکم کردنش میباشد؛ مرحله ی بالاتر از دانستن هم هست امّا ما نمی شناسیمش و نسبت به آن درکی نداریم و علم او بالاتر از آن مرحله نشأت میگیرد.
🌻🔅🌱الرعد : 9 عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ الْكَبيرُ الْمُتَعالِ
او از غيب و شهود آگاه، و بزرگ و متعالى است!
🌻🔅🌱المؤمنون : 92 عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ فَتَعالى‏ عَمَّا يُشْرِكُونَ
او داناى نهان و آشكار است پس برتر است از آنچه براى او همتا قرار مى‏دهند!
🌻🔅🌱سبأ : 3 وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لا تَأْتينَا السَّاعَةُ قُلْ بَلى‏ وَ رَبِّي لَتَأْتِيَنَّكُمْ عالِمِ الْغَيْبِ لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ وَ لا أَصْغَرُ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرُ إِلاَّ في‏ كِتابٍ مُبينٍ
كافران گفتند: «قيامت هرگز به سراغ ما نخواهد آمد!» بگو: «آرى به پروردگارم سوگند كه به سراغ شما خواهد آمد، خداوندى كه از غيب آگاه است و به اندازه سنگينى ذرّه‏اى در آسمانها و زمين از علم او دور نخواهد ماند، و نه كوچكتر از آن و نه بزرگتر، مگر اينكه در كتابى آشكار ثبت است!»