ملاک و معیار در مسائل عقیدتی ، موارین عقلی است که قرآن هم بارها به عقل ارجاع داده است. طبق موازین عقلی بشری ، فراتر از هستی بی‌نهایت ، چیزی قابل تصور نیست. حال اگر فرض شود که فراتر از چنان هستی‌ای ، مراتب کمالی دیگری است که فراتر از درک عقلی است ، اعتقاد به آن نه تنها واجب نیست بلکه جایز هم نیست :

سوال:
ملاک و معیار در مسائل عقیدتی ، موارین عقلی است که قرآن هم بارها به عقل ارجاع داده است.
طبق موازین عقلی بشری ، فراتر از هستی بی‌نهایت ، چیزی قابل تصور نیست.
حال اگر فرض شود که فراتر از چنان هستی‌ای ، مراتب کمالی دیگری است که فراتر از درک عقلی است ، اعتقاد به آن نه تنها واجب نیست بلکه جایز هم نیست :
جواب:
چنین نیست که فراتر از هستی، هیچ امر یا چیز و یا غیر چیزی نباشد! بلکه فراتر از الله چیزی نیست!!!
الله، اکبر است، نه اینکه بگوییم هستی، اکبر است.
پس الله، اکبر است، نه اینکه هستی اکبر باشد!
النجم : 42 وَ أَنَّ إِلى‏ رَبِّكَ الْمُنْتَهى‏
همانطوریکه
فَإِذَا انْتَهَى الْكَلَامُ إِلَى اللَّهِ فَأَمْسِكُوا.
همانطوریکه که تفکر در عظمت خدا جایز است، اگر هستی خدا را در زیر مجموعه صفات خدا قرار دهیم، جواز اندیشه در آن خواهد بود؛ یعنی نه عظمت و نه هستی، هیچکدام ذات خدا نبوده پس امکان اندیشه در آن برای همه وجود دارد،
اما اگر هستی خدا را همان ذات خدا تلقی کنیم، دیگر جواز تفکر نخواهیم داشت. در این شرایط اطلاق این هستی برای غیر خدا شرک محض خواهد بود.