احکام فقهی

اعتبار حکاکی شرف شمس با عنوان اسم اعظم مورد تردید است؛ زیرا ساختار نوشتاری آن اختلاف دارد و در منابع معتبر توثیق نشده است. بهتر است به ادعیه ماثور و موثق اهل بیت علیهم السلام اکتفا شود. برخی معتقدند نقش شرف شمس شامل پنج اسم اعظم خداوند است، اما در صحت این نقش و زمان نگارش آن تردید وجود دارد.

روزه گرفتن در روز عاشورا محل بحث و گفتگو بین علماست و موضوعی فقهی محسوب می‌شود. بنابراین، برای تعیین جواز یا عدم جواز آن به نیت تعجیل در ظهور، بهتر است به نظر مرجع تقلید خود مراجعه فرمایید.

وجوب حج فقط بر فرد مستطیع است؛ یعنی کسی که صاحب اموال خویش است. استطاعت مالی پدر شامل همسر و فرزندان نمی‌شود، مگر آنکه خودشان به تنهایی استطاعت مالی داشته باشند.

مرد نمی‌تواند حجاب را به همسر خود تحمیل کند، اما می‌تواند مانع بیرون رفتن او شود و شرط کند که با حجاب کامل خارج شود. در مورد فرزندان بالغ نیز باید با ارشاد و امر به معروف راهنمایی کرد. مصادیق امر به معروف شامل پند و اندرز، دوری در بستر و در صورت عدم اطاعت، تنبیه است.

به کار بردن کلمه «مستی» در عزاداری امام حسین (ع) مشروط به این است که به طیبات و گذشتن از ماسوی الله تأویل شود و شائبه انحراف فکری ایجاد نکند. اگر مراد گوینده تقرب به خدا و گذشتن از غیر او باشد، اشکالی ندارد، در غیر این صورت کاربرد آن فسادانگیز است.

حرمت شراب در قرآن کریم به صورت تدریجی نازل شده است. ابتدا در سوره نحل به عنوان یکی از مواهب الهی که ممکن است مورد سوء استفاده قرار گیرد معرفی شده، سپس در سوره بقره گناه و زیان آن بیشتر از منافعش دانسته شده و در نهایت در سوره مائده به عنوان عملی پلید و شیطانی که باید از آن دوری کرد، معرفی شده است.