اهل‌بیت و تاریخ اسلام

ام کلثوم که با عمر ازدواج کرد، دختر ابوبکر و ربیبه (پرورش یافته) امام علی (ع) بود، نه دختر ایشان. ام کلثوم دختر حضرت فاطمه (س) در کربلا حضور داشت و در کنار خواهرانش مراقب اطفال امام حسین (ع) بود، که این خود دلیلی بر نفی ازدواج او با عمر است.

چهار نشانی امام زمان (عج) در حدیث امام باقر (ع) عبارتند از: وحشت و نگرانی شبیه حضرت موسی (ع)، زندانی شدن شبیه حضرت یوسف (ع)، اختلاف مردم در حق او که برخی او را مرده و برخی زنده می‌پندارند شبیه حضرت عیسی (ع)، و قیام به شمشیر شبیه حضرت محمد (ص).

مصیبت رحلت پیامبر (ص) به دلیل انقطاع وحی و فقدان ایشان، مصیبتی بزرگ و شجره‌گونه است، اما شکل شهادت امام حسین (ع) هیچ شبیهی ندارد و مصیبت مضاعف است. در نهج‌البلاغه آمده که مصیبت‌های پیش و پس از پیامبر ناچیزند، اما این به معنای ناچیز بودن مصیبت امام حسین نیست.

مقام حضرت زهرا (س) بسیار والاست، اما پیامبر اکرم (ص) مقامی دارند که با هیچ‌کس قابل مقایسه نیست؛ ایشان شهر علم و سرزمین شفاعت هستند. اشعار مداحان که ادعا می‌کنند پیامبر (ص) در روز محشر به حضرت زهرا (س) احتیاج پیدا می‌کنند، هیچ سندی ندارد.

ولایت رسول خدا (ص) و ائمه (ع) در عالم ذر ابلاغ شده است، اما رتبه اختیار آدمی قبل از عالم ذر بوده، چرا که انسان با اختیار خود به «الست بربکم» پاسخ مثبت داده است. برای درک بهتر، به مطالب قبلی در رابطه با عالم ذر مراجعه شود.

مقام عظمای حضرت فاطمه سلام الله علیها بر همگان آشکار است، اما پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم مقامی دارند که با هیچ کس قابل مقایسه نیست؛ ایشان شهر علم و سرزمین شفاعت هستند و حضرت زهرا پارهٔ تن ایشان. اشعار مداحان در این رابطه هیچ سندی ندارد.

محرمیت و ازدواج در هر مقطع زمانی، حتی قبل از تشریع، با ایجاب و قبول تحقق می‌یافته است. این به معنای بیان واضح خواست و ارادهٔ قلبی و قطعی طرفین برای تشکیل خانواده است که ایجاب، متن قرارداد و قبول، امضای آن محسوب می‌شود. این روال از قدیم پیش‌بینی شده و واحد بوده است.

مقایسه فضیلت گریه بر سیدالشهدا با نماز شب صحیح نیست، زیرا هر کدام جایگاه و امتیاز ویژه خود را دارند. نماز شب باید با حضور قلب و از روی جان باشد و کسی که آن را سبک بشمارد از ما نیست. امام حسین (ع) خود از سروران اقامه کنندگان نماز شب بودند و نماز شب تقویت کننده محبت ولایی است.

شهر پمپی واقع در ایتالیا، با شهر سدوم و گمورا (قوم لوط) متفاوت است. پمپی نمونه‌ای از عذاب الهی بر قوم گناهکار است که بر اثر فوران آتشفشان وزو و گازهای سمی، مردم آن به مجسمه‌های سنگی تبدیل شدند. این واقعه یادآور صیحه آسمانی است که اقوام گناهکار را نابود می‌سازد.

شق القمر دارای نص قرآنی در سوره قمر آیه ۱ و روایات متعدد است که نشان می‌دهد این معجزه به درخواست مخالفان پیامبر برای اثبات حقانیت ایشان رخ داد. تحقیقات ناسا نیز شکاف‌هایی را بر روی ماه نشان می‌دهد که وقوع این معجزه عظیم را اثبات می‌کند. قرآن با علم الهی نازل شده و حقایق علمی آن با علم روز مطابقت دارد.

برخی منابع ذکر کرده‌اند که حضرت فاطمه معصومه (س) در مسیر خود به ری، توسط حمله مردم اطراف ساوه بیمار و ضعیف شده و از دنیا رفتند. این موضوع در برخی کتب تاریخی و روایی مورد اشاره قرار گرفته است.

حرم بودن بارگاه حضرت امیرالمومنین (ع) ارتباطی با کشف آن یا ساخت گنبد و بارو ندارد؛ حتی اگر زائری نداشته باشد، حرم الهی است و خداوند زائر آن است. پیش از زمان هارون نیز امامان، ملائک و کروبیان زائر مرقد ایشان بوده‌اند.

روایت زدن سر حضرت زینب به محمل، که برخی برای جواز قمه‌زنی به آن استناد می‌کنند، از نظر سندی مرسله و از نظر محتوایی با سفارشات ائمه معارض است. همچنین، فتوای برخی مراجع بر جواز قمه‌زنی، بیشتر بر احساسات شخصی استوار است تا منابع شرعی و به بدنه تشیع و قیام امام حسین ضربه می‌زند.

شیطان قادر نیست خود را به شکل اهل بیت (ع) در خواب تمثل کند، چرا که آنان بی‌نظیر و آیات الهی هستند و کسی نمی‌تواند شبیه ظاهر یا باطن آنان شود. هر کس ادعای رؤیت حضرات را در خواب یا بیداری کند، باید سیره و اعتقاداتش با قرآن و عترت مطابقت داشته باشد، زیرا خواب حجت نیست و دین خدا عزیزتر از آن است که در خواب دیده شود.

جایگاه مقداد بن اسود در امت اسلام بی‌نظیر و ویژه بوده است. او شخصیتی والایی داشت که می‌توان او را کفو سلمان فارسی دانست و دلی استوار همچون پاره آهن داشت که در هیچ شرایطی نلرزید.

منظور از «آب» در آیات و احادیث، ولایت اهل بیت (ع) و نور ایمان، معرفت و حکمت است که باعث حیات معنوی و پاکی دل می‌شود. استقامت بر ولایت، موجب بهره‌مندی از این آب زلال است. بدون امام معصوم، این آب حیات‌بخش در دسترس نیست و چاه‌های معرفت بی صاحب می‌مانند.

امام زمان (عج) در رنج و درد شیعیان شریک است و شفقت ایشان نسبت به مؤمنان از هر پدر و مادر دلسوزی بالاتر است. این موضوع ریشه در خلقت مشترک دارد؛ خداوند پیامبر را از گوهری زیر عرش، امیرالمؤمنین را از تراوش طینت پیامبر، ما (ائمه) را از تراوش طینت امیرالمؤمنین و شیعیان را از تراوش طینت ما خلق کرده است. بنابراین، دلهای شیعیان مشتاق ما و دلهای ما به آنان مهربان است.

صاحب الزمان کسی است که زمان به احترام او حرکت می‌کند و اگر او نباشد، زمان از نفس می‌افتد. ولی خدا نیز به معنای بندهٔ واقعی خداست؛ بنده‌ای که عشق، محبت، شور و شیدایی خود را نسبت به پروردگارش به اثبات رسانده و خداوند او را به دوستی خود برگزیده است.

زیارت جامعه کبیره را می‌توان به عنوان بخشی از تفسیر آیه نور تلقی کرد، اما نه تفسیری کامل و جامع. به عبارت دیگر، زیارت جامعه کبیره قطره‌ای از دریای تفسیر آیه نور است و نمی‌تواند جایگزین یا معادل کامل آن باشد.

در حدیث حجب، جایگاه حضرت زهرا (س) به گونه‌ای است که هر جا امیرالمؤمنین (ع) باشد، ایشان نیز حضور دارند. طبق این حدیث، اگر خداوند امیرالمؤمنین (ع) را خلق نمی‌کرد، برای حضرت زهرا (س) در روی زمین همتایی از آدم و فرزندان او یافت نمی‌شد.