تربیت دینی و خانواده

امام زمان (عج) با ناراحتی هر یک از محبان و شیعیان خود، محزون می‌شوند. ایشان به کودکان عطوفت ویژه‌ای دارند و از ناراحتی آن‌ها بیشتر اندوهگین می‌گردند.

استقبال و پذیرایی امامان و پیامبر از زائران، با نوازش جان و دل صورت می‌گیرد. این پذیرایی با نرم شدن قلب، فرو ریختن غم و اندوه، ایجاد شادی و نشاط باطنی و افزایش محبت همراه است.

دیدن جمال مبارک پیامبر و امامان در همین دنیا نیز ممکن است، مشروط بر اینکه دل انسان از نور ایمان سرشار و چشم از هرگونه حرام پاک باشد. این زیارت می‌تواند در حالت بیداری، رویا یا از طریق شهود قلبی صورت پذیرد.

کسی که خود ادب الهی را نیاموخته، در تربیت خود و دیگران ناتوان است و این کار آثار سوئی خواهد داشت. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «خدا مرا ادب نمود و من مؤمنان را ادب می‌کنم». هر کس با ادب الهی اصلاح نشود، در تادیب جانش اصلاح نپذیرد.

در خارج از کشور اسلامی، افراد بیشتر به امر به معروف و نهی از منکر نیاز دارند و باید بیشتر نصیحت شوند. هدیه دادن روسری و تشویق به حجاب، عملی زیبا و خداپسندانه است که باعث شادی خدا و امام زمان (ع) می‌شود و آرزوی بهشتی شدن دیگران را نشان می‌دهد.

برای اینکه بفهمید امام زمان (ع) از شما راضی هستند، به کارهای خوبتان توجه کنید. اگر خدا را عبادت می‌کنید، پدر و مادر و اطرافیانتان از شما راضی هستند و امر به معروف و نهی از منکر انجام می‌دهید، بدانید که امام زمان (ع) از شما خشنودند.

همهٔ امامان به یک اندازه دوست‌داشتنی هستند، زیرا آنها مانند هم هستند. اگر محبت به امام حسین (ع) و امام زمان (ع) بیشتر حس می‌شود، به دلیل شناخت بیشتر از ایشان است. با افزایش شناخت نسبت به دیگر امامان، محبت به همهٔ آنها یکسان و شیرین خواهد شد.

نبود دعاهای ازدواج برای زنان در منابع به معنای عدم صدور آن‌ها نیست؛ ممکن است در کتب دیگر آمده باشد، به دلایلی مکتوب نشده باشد یا سوال‌کننده مرد بوده و برای یافتن همسر نیکو دعا کرده باشد. دعاهای ماثور الگوی خوبی برای ایجاد دعاهای جدید برای نیازهای جدید هستند.

حدیث «سه چیز برای مومن آسایش است» که یکی از آن‌ها دختری است که جز به مرگ یا ازدواج از خانه بیرون نمی‌رود، به معنای حبس کردن دختر نیست، بلکه تأکیدی بر حفظ و نگهداری او از مفاسد و تعرض‌هاست، مانند نگهداری از یک گوهر گرانبها.

بدن انسان امانتی الهی است و حفظ سلامتی و تقویت آن واجب است. هرگونه کوتاهی در این امر گناه محسوب می‌شود. دگرگونی حال روحانی با تغییر وضعیت جسمانی نشان از ضعف ایمانی دارد. مؤمن حقیقی از جسم خود برای افعال معنوی و ملکوتی بهره می‌برد و جسمش را صفا می‌بخشد تا روحش باصفا باشد. امام علی (ع) فرمودند: هر کس طبیعتش معتدل باشد، مزاج او صاف گردد و اثر نفس در وی قوی شود.

کمک به افراد مستحق باید به گونه‌ای باشد که آبروی آن‌ها حفظ شود. تذکر دادن به فردی که با صدای بلند فقرا را معرفی می‌کند و باعث خجالت آن‌ها می‌شود، کار درستی است و نشان‌دهنده درک بالای شماست. کمک مخفیانه و بدون جلب توجه، بهترین روش است.

دعای عاقبت به خیری برای زوج‌های جوان شامل درخواست از خداوند برای تفسیر آیات الهی توسط یکدیگر، افزایش علم و معرفت، طی کردن منازل بندگی، خوشی و خرمی، محبت و مودت، عفت، شرف، حیا و دوری از حرام است. همچنین درخواست شده که زوجین یار و یاور هم در بندگی خدا باشند و در بهشت برین به نکاح هم درآیند.

احترام به والدین به معنای قهر و قطع رحم به خاطر بی‌احترامی دیگران نیست؛ بلکه باید با امر به معروف و نهی از منکر، طرف خاطی را متنبه کرد. در اطاعت از دستور والدین، اگر خلاف شرع نباشد باید اطاعت کرد، اما اگر باب میل نبود با گفتگوی مشفقانه می‌توان انصراف از دستور را تشویق نمود و در صورت عدم امکان اطاعت، با محبت جبران کرد.

مومن کفو مومن است و ایمان طرفین در اقبال به معروفات و ادبار آن‌ها از مکروهات، میزان کفویت را نشان می‌دهد. دختر باید توانایی خود را در رابطه با همسر آینده‌اش بسنجد و از استحکام بنیان روح و جان خود و مصونیت آن از گناه اطمینان حاصل کند. اصل ایمان و تقوای واقعی، شرط لازم حذر از گناه در شرایط مختلف است.

شرط گذاشتن برای دعا مبنی بر رعایت حجاب، کار بسیار زیبایی است. شما در واقع آن خانم را نصیحت کرده و به رعایت حجاب دعوت نمودید که باعث می‌شود خدا از او خوشش بیاید و دعایش را زودتر اجابت کند. این عمل، دعوت به نیکی است و وظیفهٔ شما دعا کردن به شرط رعایت حجاب بوده است.

حرف شما مبنی بر اینکه دست دادن با نامحرم جایز نیست، بد نبود و باعث خندهٔ دوستان خارجی پدرتان نشد، بلکه نشان از شگفتی و تعجب آن‌ها داشت. شما با یادآوری دستور خدا، امر به معروف و نهی از منکر کردید، کاری که بسیاری از بزرگترها از آن غافل هستند. آفرین بر شما.

دوستی با شیطان زمانی اتفاق می‌افتد که فرد کارهای بد را دوست داشته باشد و خود نیز به انجام آن‌ها بپردازد. هر کسی که از دستورات الهی سرپیچی کند و از آنچه خداوند نهی کرده دوری نکند، در واقع با شیطان دوستی کرده است.

ازدواج با فرزند شراب‌خوار اشکالی ندارد، زیرا حساب فرزند از پدر جداست. با این حال، لازم است احراز شود که فرزند از عمل زشت پدر برائت جسته و به وظایف خود در قبال معاشرت با او آشناست و آن را رعایت می‌کند. در صورت رعایت این موارد و احتیاطات لازم، ازدواج مجاز خواهد بود.

احسان به والدین در سوره انعام، پس از برشمردن حرام‌ها و در کنار توحید آمده است تا بر اهمیت فوق‌العاده آن تأکید شود. امر به احسان به والدین، در واقع نهی قوی از عقوق و بی‌احترامی به آنان است؛ به گونه‌ای که حتی کوچکترین بی‌احترامی، مانند گفتن «اف»، ممنوع شمرده شده است.

برای رفع موانع و درست شدن کارها، محاسبه و مراقبه نفس، پایبندی به قرآن و عترت، توبه و استغفار، تقویت مکارم اخلاق، و مداومت بر نماز اول وقت و نوافل توصیه می‌شود. همچنین خواندن دعاهای ۷ و ۱۳ صحیفه سجادیه راهگشا است.