مهدویت

ارجاع امت به روات حدیث و تشخیص راوی اعقل، اعلم، افقه و اتقی از وظایف عصر غیبت و زمینه‌ساز شناخت مقام والای امام و امامت است. این دوره همچنین زمان آمادگی اساسی برای ورود به آزمونی عظیم، به‌ویژه برای راویان حدیثی است که باید اکرم شان را برای تبعیت انتخاب کنند.

اگر صحت صدور این روایات پذیرفته شود، منظور این است که رهبری جهاد برای برپایی حکومت اسلامی تنها از آن معصومین (ع) است و کسی نباید به عنوان بدل از امام زمان (ع) جایگزین ایشان شود. این روایت تکالیف فردی و اجتماعی مؤمنان را نفی نمی‌کند، بلکه تأکید دارد که در برابر مدعیان دروغین، باید ملازم خانه بود.

غیبت صغری امام زمان (ع) حکمت‌هایی چون تمرین شیعیان برای پذیرش نواب امام در غیبت کبرا، جلوگیری از سوءاستفادهٔ مدعیان دروغین و آمادگی تدریجی امت برای تحمل زمستان سخت غیبت کبری را داشت. این غیبت همچنین مانع از ادعای نیابت خاص در دوران غیبت کبرا شد.

آب در آیه «بگو:به من خبر دهید ،اگر آب آشامیدنی شما به زمین فرو رود ،چه کسی آب روان برایتان خواهد آورد؟» (الملک:۳۰) کنایه از امام غائب است. اگر امام غائب شود و ندانیم کجاست، چه کسی امام ظاهری می‌آورد تا اخبار آسمان و زمین و حلال و حرام را بیاورد؟ تأویل این آیه هنوز نیامده است.

تکامل وجودی انسان با معرفت ۱۴ معصوم (علیهم السلام) کامل می‌شود، زیرا آنان دروازه‌های کسب معرفت الهی و رسیدن به کمال بندگی هستند. شناخت امام زمان (عج) به تنهایی کافی نیست، بلکه ایشان دری از دروازه‌های عظیم تکامل هستند و برای رسیدن به کمال، باید از تمام دروازه‌ها و آسمان‌های تکامل عبور کرد.

داعش را می‌توان نسخه بدلی خروج سفیانی دانست که دشمنان اسلام با آن قصد بازسازی این فتنه را داشتند. خروج سفیانی از علائم حتمی ظهور امام زمان (عج) است، اما نحوه خروج، اعمال و جنایات آن ممکن است دچار تغییر شود. جزئیات دقیق سفیانی تنها در اختیار افراد خاص است.

امام زمان (عج) ولی و حجت خدا در روی زمین هستند و کسی حق معامله در مورد ایشان را ندارد. هرگونه ترجیح دادن آن حضرت بر امری دیگر تنها می‌تواند در قلوب افراد و در مسیر ایمان و باور آن‌ها شکل بگیرد. ایشان اولی به خلائق از جان آن‌ها هستند، امام و قائد می‌باشند و تصمیم می‌گیرند، نه اینکه در مورد حضرتشان تصمیم و ترجیحی صورت بگیرد.

هیچ کس نمی‌تواند امام زمان (عج) را فدای چیزی کند، بلکه عالم و عالمیان فدای ایشان هستند و حضرات معصومین (ع) فدائیان دین الهی‌اند. برپایی و یا پشتیبانی از نظامی که مصلحت دین اسلام را ایجاب نماید، ضروری خواهد بود. بنابراین، پرسش از جایز بودن فدا شدن امام زمان (عج) به پای چنین نظامی، صحیح نیست.

محل حکومت حضرت مهدی (عج) در کنار کعبه اعلام می‌شود و کوفه دارالحکومه ایشان خواهد بود. حکومت ایشان جهانی است و دامنهٔ آن از محدودهٔ عالم دنیا فراتر می‌رود، زیرا ایشان حجت خدا برای زمینیان و آسمانیان هستند.

امام زمان (عج) با مقام خلیفه اللهی در زمین ظهور خواهند کرد، نه به عنوان گروه یا حزب سیاسی. حکومت ایشان به معنای حقیقی حکومت خدا در زمین است و امامتشان امری فطری است که با تصدیق قلبی پذیرفته می‌شود و کسانی که تکذیب کنند، انکار حقیقتی را می‌کنند که به دل به آن اعتراف دارند.

پیشنهاد مباهله اخیر، با توجه به اینکه در مورد موضوعی جدی نبوده و صرفا قصد تبلیغ فردی مدعی دروغین را داشته، با موضع‌گیری در برابر مباهله در سوال ۲۰۷۰ تناقضی ندارد. در سوال ۲۰۷۰ بیان شد که مباهله ابزار مهمی است که نباید در امور جزئی و برای اثبات ادعاهای بی‌اساس به کار رود.

تشبیه امام زمان (ع) به خورشید پشت ابر به این معناست که همانطور که خورشید پشت ابر، فضا را روشن و گرم می‌کند، امام زمان (ع) نیز با وجود غیبت و عدم مشاهدهٔ ظاهری، خیر و منفعت خود را به ما و تمام خلایق می‌رسانند.

امام زمان (ع) اگر مصلحت بدانند، هدیه را مستقیما می‌دهند، یا توسط کسی می‌فرستند، یا کسی را از طرف حضرت برای هدیه دادن می‌فرستند. این روش‌ها همگی برای رساندن محبت و توجه ایشان به بندگان است و لزوما به معنای عدم حضور یا عدم تمایل به دیدار نیست.

بله، نیت کردن زیارت امامان از طرف امام زمان (ع) بسیار خوب است و این عمل مورد تأیید است. امام زمان (ع) نیز به نیابت از شما، امامان را زیارت خواهند نمود و این نشان‌دهندهٔ پیوند عمیق بین منتظر و امام است.

دگرگون شدن دل با شنیدن نام امام زمان (ع)، به معنای شیرین شدن یاد ایشان، شوق به دیدار حضرت و احساس محبت به ایشان است. این حالت نشان‌دهندهٔ انتظار واقعی و ارتباط قلبی با امام مهربان است.

اجتماع قلوب مؤمنان برای تعجیل ظهور حضرت، لازمهٔ تشکیل حکومت مبتنی بر ثقلین است. مدعیان دروغین در تشکیل حکومت اسلامی نباید مانع تشکیل حکومت اسلامی توسط مؤمنان شود. قلوب مؤمنان تنها با رهبری واحد به اجماع می‌رسد و حکومت اسلامی سامانهٔ عملیاتی ثقلین است.

تشکیل حکومت قرآن و عترت در تمام اعصار بر تمام شیعیان واجب است و حضرات معصومین (ع) در عصر مظلومیت خود نیز به صورت مخفی حکومت داشتند و وجود مبارکشان در جان جامعه و امت حکومت می‌کرد. این حکومت باید به مقتضیات شرایط انجام پذیرد.

در عصر غیبت، وظیفه مومنین یافتن و اطاعت از اصلح‌ترین افراد در تمام زمینه‌ها است. این دوران، زمان تشخیص، معرفت و انتخاب احسن است و تلاش برای تشکیل حکومت اسلامی از جمله وظایف اصحاب انتظار محسوب می‌شود.

مقام امام زمان (عج) برتر از نبوت است و نزول امر الهی (قانون و حکم) بر ایشان قطعی است. در دوران فترت پیامبران، امر الهی بر اساس حکمت و مشیت الهی محقق می‌شده است. وجود امام از این جهت ضروری است که هرسال مقدرات عالم بر او نازل شود.