مهدویت

ظهور امام زمان (عج) زمانی رخ خواهد داد که ۳۱۳ نفر با معرفت کامل به ایشان برسند. این افراد که «بدریون» نامیده می‌شوند، وزرای اعظم حضرت خواهند بود و عدالت، چه با رضایت و چه به اجبار، محقق خواهد شد. اگرچه ائمه (ع) هیچ‌گاه خود را بر مردم تحمیل نکرده‌اند، اما در زمان ظهور، ممانعت از جور، موجب گسترش عدالت می‌شود.

برای بررسی دلایل غفلت منتظران از منظر آیات و روایات، کتاب‌هایی چون «مکیال المکارم» اثر سید محمدتقی موسوی اصفهانی، «الغیبه» اثر طوسی و نعمانی، «کمال الدین» اثر صدوق، و همچنین بخش‌هایی از «بحارالانوار» و تفاسیر روایی مانند نور الثقلین و البرهان توصیه می‌شود. «گفتمان مهدویت» و «دادگستر جهان» نیز منابع مفیدی هستند.

برای تعیین تکلیف پرداخت خمس باید به اجتهاد یا تقلید از مجتهد اعلم تبعیت نمود. این حدیث به فرزندان شیعیانی اشاره دارد که از صلب والدین پاک تولد یافته‌اند و نطفه آن‌ها با مال تطهیر شده تشکیل شده است، تا به واسطه آن ولادتشان پاک باشد.

هر دوره‌ای امتحانات خاص خود را دارد و سطوح امتحانی متناسب با ویژگی‌های آن عصر است. دورهٔ پیامبر اسلام امتحانات محمدی داشت و با ابلاغ ولایت امیرالمؤمنین، غربال‌گری نهایی آغاز شد. امتحانات عصر ظهور امام زمان، سخت‌ترین امتحانات خواهد بود زیرا با تزریق علوم و تکمیل عقول، سطوح امتحانی ارتقا می‌یابد.

امام زمان (عج) به اذن خداوند تا زمان ظهورشان از دیدگان ما مخفی هستند و این مخفی بودن به نفع ما و خود ایشان است. با این حال، ایشان میهمان دل شما می‌شوند و به منزل شما نیز می‌آیند، هرچند که ممکن است شما ایشان را نبینید یا نشناسید. هدایای حضرت مهدی (عج) از طریق خانواده به دست شما می‌رسد و خود ایشان نیز هدایای خود را با دست خودشان به شما خواهند داد.

برخی محققان با استناد به تحقق بیشتر علائم ظهور، عصر حاضر را ظهور صغری می‌دانند، اما هر عصری از ابتدای غیبت، لحظات ظهور کبرای حضرت است. روایات نشان می‌دهد حتی معصومین نیز منتظر ظهور بوده‌اند.

یمانی از حتمیات ظهور است و نمی‌تواند متولد شده، از دنیا رفته و در زمان ظهور رجعت کند، زیرا این امر نقشه نشانه‌های ظهور را به هم می‌ریزد. ادعاهای اینچنینی تنها از سوی کسانی مطرح می‌شود که قصد فتنه انگیزی دارند و تنها ولی خدا حق اظهار نظر در این زمینه را دارد.

در زمان بیداری، چشم اطلاعات را دریافت و مغز آن‌ها را پردازش کرده و به تصاویر تبدیل می‌کند. هنگام خواب، روح به گشت و گذار می‌پردازد و مغز اطلاعات دریافتی را به زبان دنیوی ترجمه و به صورت تصاویر نمایان می‌سازد. دل آدمی مانند رایانه‌ای عمل می‌کند که پردازشگر و نمایشگر اصلی در آن قرار دارد. هنگام مرگ، روح با ترک بدن مادی، با بدن مثالی وارد عالم برزخ می‌شود.

وجود امام زمان (عج) از بدو خلقت مورد شناخت انبیاء و ائمه بوده است. مستندات روایی و تاریخی، تولد و وجود ایشان از دودمان امام عسکری (ع) را به روشنی اثبات می‌کند. این موضوع در زبور نیز ذکر شده و انکار آن به معنای تکذیب خداوند است.

در مستندات موجود، نقشی برای حضرت محسن (ع) در انتقام گرفتن از هتاکان به ساحت مقدس حضرت زهرا (س) در عصر ظهور یافت نشده است. با این حال، امام زمان (عج) منتقم اصلی رنج‌ها و مظلومیت‌های حضرت فاطمه (س) خواهند بود.

امام زمان(ع) قادرند شما را مشاهده کنند و از کارهای خوبتان آگاه باشند. محبت و علاقه‌ای که در دل خود حس می‌کنید، نشانه‌ای از حضور و توجه ایشان است و ایشان حتما شما را دوست دارند و پس از ظهور سراغ دوستداران خود را خواهند گرفت.

صرف رهیابی به عالم ذر یا ملکوت، کلید رسیدن به پاسخ سوالات و اسرار نیست؛ بلکه باید با امام مبین در ارتباط بود و ولایت او بر دل حاکم شود تا به شبکه علم الهی متصل گردیم. سفر به عالم ذر با قرآن و عترت ممکن است.

عبادت الهی شکل و شمایل مختلفی دارد؛ قرائت قرآن عبادت دل و زبان و دیدگان است و عمل به فرامین قرآن حقیقت عبادت. دنیا میدان نمایش بندگی خداست و مردان و زنان مؤمن و باتقوا نهایت بهره را از دنیا به نفع آخرت و رضایت الهی به کار می‌گیرند. کسب روزی حلال، حفظ پاکی و شکر خدا در مشکلات، از مصادیق بندگی است.

دیدن خود در محضر امام زمان (عج) را می‌توان به معنای یاد خدا دانست، زیرا اولیای الهی، چشم بینا، گوش شنوا و زبان گویای خدا در میان خلق هستند. تقرب به آنان، نشانه عارف بودن به حق حضرتشان است و در غیر این صورت، تنها ادعایی بیش نیست.

القاب حضرت مهدی (عج) در کتب مختلف و ملل گوناگون با معانی متفاوت ذکر شده است. برای مثال، «اوقیدمو» نام آن حضرت در تورات به لغت ترکوم است، «صمصام اکبر» به معنای شمشیر برنده و «کوکما» نامی در کتاب بختا می‌باشد. همچنین «طالب التراث» به معنای طلب کننده میراث و «لندیطارا» نامی در هزارنامه هندیان است.

الگوی حکومتی در زمان غیبت ولی معصوم، همان قوانین مدون در قرآن، روایات و سیرهٔ عترت است. عصر غیبت، زمان آزمون عملی خلایق در نحوهٔ بهره‌برداری از این منابع و معارف عالیهٔ دینی می‌باشد.

ظهور حضرت مهدی (عج) در مکه و کنار کعبه، می‌تواند یادآور بعثت پیامبر (ص) باشد که از مکه آغاز شد. این اتفاق، آغاز فصل جدیدی از حکومت محمدی (ص) توسط آخرین وصی آن حضرت است؛ باب خدا در برابر باب خانهٔ خدا قرار می‌گیرد.

غیبت امام زمان (عج) به دلیل حکمت و علت آن، مختص کره زمین است. هرچند این غیبت آثار وضعی بر دیگر کرات و عوالم می‌گذارد. با ظهور حضرت، نوری از زمین به عالم خواهد تابید که چشم‌ها را خیره و جان‌ها را لبریز از صفا خواهد نمود. حکمت این غیبت پس از ظهور آشکار خواهد شد.

میل به سلوک الی الله و شناخت آن، از امام زمان (عج) شروع می‌شود و انسان بدون اینکه خبر داشته باشد، در پرتو نور ایشان سیر می‌کند. ایشان اول و آخر خلقت، سبب آفرینش و تسبیح موجودات و کلید امور الهی هستند.

گفتن «عجل فرجهم» بعد از صلوات، اگر به عنوان دعای مستقل تلقی شود، نه تنها صلوات را مخدوش نمی‌کند بلکه آن را زینت می‌بخشد. در رکوع و سجود نیز می‌توان به عنوان دعا از آن استفاده کرد، زیرا پیامبر (ص) فرمودند در سجود زیاد دعا کنید که سزاوار است مستجاب شود.