کلام و عقاید

ولایت تکوینی بی‌شک تنها از آن خداوند است و هر اراده‌ای از سوی موجودات به ارادهٔ او وابسته است. انسان‌های مقرب و شریف‌تر در درگاه الهی، جلوه‌گاه شکوه و عظمت او می‌شوند و آثارشان، مانند انبیاء، تجلی ارادهٔ خداست.

حقیقت تسلیم شدن، رسیدن به مقام «مخبتین» است که با انس شدید با ذکر الهی، ظهور آثار ذکر در اعضا و جوارح، صبر بر مصائب، اقامه نماز با جان و دل و انفاق همراه است. آیه ۳۵ سوره حج این ویژگی‌ها را برای مخبتون برمی‌شمارد.

درخواست حضرت موسی (ع) از خداوند برای دیدن او (ارنی)، نه از روی ندانستن امکان‌پذیری آن، بلکه برای اثبات سخن گفتن خداوند با او به قومش بود. پس از آنکه قوم موسی (ع) اصرار بر دیدن خدا داشتند، خداوند کوه طور را تجلی داد و آن را متلاشی کرد و موسی (ع) بیهوش شد. پس از به هوش آمدن، موسی (ع) توبه کرد و اقرار نمود که خداوند دیده نمی‌شود.

کمک خواستن از فرشتگان به شکلی که در متن آمده، شبیه فرشته‌پرستی است و شرک محسوب می‌شود. در مواقع اضطراب باید به خدا پناه برد، نه مخلوقات او. فرشتگان ذکر و یاد خدا را به دل انسان تلقین می‌کنند و ماموریت‌های ویژه‌ای دارند. صدای آنها با وجدان شنیده می‌شود، نه با اعداد. هر چیزی که انسان را از یاد خدا باز دارد، بت اوست و بت‌پرست مشرک است.