اگر پیامبر در امور دنیوی نیز از خطا مصون هستند، چه نیازی به مشورت با مردم داشتند؟ چرا خداوند دستور به مشورت با مردم می دهد؟

سوال1905 :

🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
اگر پیامبر در امور دنیوی نیز از خطا مصون هستند، چه نیازی به مشورت با مردم داشتند؟ چرا خداوند دستور به مشورت با مردم می دهد؟🌷
🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ1905
🍀🔅🌟سلام علیکم 🌟🔅🍀
🔆🔅🌱کاملا واضح است کسی که مستقیما با خالقش در ارتباط است هیچ نیازی به مشورت با مردم ندارد، چرا که تصمیم صحیح را میتواند از جانب خدای علیم دریافت نماید!
🔆🔅🌱آیه ی شریفه درواقع تدوین سنّت مشاوره است، همچنین ایجاد ارتباط صمیمی تر میان مسلمان و ارزش گذاری برای آنهاست!
🔆🔅🌱در واقع در مشاوره عقل ها در هم آمیخته میشود تا با توان بالای عقلی نتیجه ی بهتری در انجام امورات گرفته شود، با نظر به اینکه میدانیم پیامبر اسلام وجود مقدش شان عقل صرف بود( از باب اول ما خلق الله) پس در شورایی که پیامبر اسلام و ائمه ی اطهار در آن حضور دارند، اطرافیان بایستی از حوزه ی عقل کسب نور و روشنایی کنند، نه اینکه خورشید عقل از از اقمار و اجرام اخذ نور و روشنایی نماید!
🔆🔅🌱همچنین از آثار مشورت و علی الخصوص از جمله مراد «آیه ی مشورت» به دست می آید، معرفی عملی فرد برتر فهیم میباشد؛
🔆🔅🌱پیامبر اسلام در هیچ یک از امور دینی و الهی و تدوین قوانین، با هیچ خلق خدایی مشورت نمیکند چرا که حضرت رساننده ی قوانین الهی از ناحیه ی الهی است و مشورت در این زمینه هیچ مبنا و جایگاهی ندارد، حتی حضرت در موارد عادی هم هیچ نیازی به شور با دیگران ندارد ؛ مشورت حضرت در واقع بنیان تشکیل مجلس شورا در اموراتی است که مربوط به کارهای عادی مردم میباشد، تا جماعت در امورات عادی خویش با همدیگر به شور بنشینند! که در آیه ی 38 شوری به آن اشاره شده است!
🌻🔅🌱الشورى : 38 وَ الَّذينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَمْرُهُمْ شُورى‏ بَيْنَهُمْ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
و كسانى كه دعوت پروردگارشان را اجابت كرده و نماز را برپا مى‏دارند و كارهايشان به صورت مشورت در ميان آنهاست و از آنچه به آنها روزى داده‏ايم انفاق مى‏كنند،
🔆🔅🌱وقتی در امورات عادی مردم مامور به شور و مشاوره هستند به طریق اولی در امورات دینی بایستی از منبع دین اخذ تکلیف نمایند، این آیه به تلویح جایگاه رسول و اولیاء الهی را بعنوان منبع اصلی اخذ امورات دینی و عقیدتی اثبات میکند!
🌻🔅🌱الحشر : 7 … وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَديدُ الْعِقابِ
… آنچه را رسول خدا براى شما آورده بگيريد (و اجرا كنيد)، و از آنچه نهى كرده خوددارى نماييد و از (مخالفت) خدا بپرهيزيد كه خداوند كيفرش شديد است!
🌻🔅🌱النساء : 59 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ في‏ شَيْ‏ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْويلاً
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! اطاعت كنيد خدا را! و اطاعت كنيد پيامبر خدا و اولو الأمر [اوصياى پيامبر] را! و هر گاه در چيزى نزاع داشتيد، آن را به خدا و پيامبر بازگردانيد (و از آنها داورى بطلبيد) اگر به خدا و روز رستاخيز ايمان داريد! اين (كار) براى شما بهتر، و عاقبت و پايانش نيكوتر است‏
🔆🔅🌱اگر خوب به ادامه ی آیه ی شریفه 159 آل عمران توجه نماییم، «فاذا عزمت» آمده یعنی وقتی تصمیم گرفتی، نفرمود «وقتی تصمیم گرفتید» پس مشاوره ی رسول خدا ص صرفا از باب اکرام و مصالح خاص دیگری است!
🌻🔅🌱آل‏عمران : 159 فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَليظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلينَ
به (بركت) رحمت الهى، در برابر آنان [مردم‏] نرم (و مهربان) شدى! و اگر خشن و سنگدل بودى، از اطراف تو، پراكنده مى‏شدند. پس آنها را ببخش و براى آنها آمرزش بطلب! و در كارها، با آنان مشورت كن! اما هنگامى كه تصميم گرفتى، بر خدا توكل كن! زيرا خداوند متوكلان را دوست دارد.
🍀🔅نظر صاحب مجمع البیان🔅🍀
🌷سپس خداوند بيان ميفرمايد كه سهل‏گيرى پيغمبر (ص) نسبت بايشان و گذشت او از گناه ايشان رحمتى است از طرف خداوند كه او را نرم‏خو و عطوف و خوش خلق قرار داده.
فَبِما رَحْمَةٍ- يعنى بواسطه رحمت.
مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ- يعنى نرمى تو با آنها از چيزهاييست كه موجب داخل شدن آنان در دين است زيرا تو با صفات كريم و اخلاق حسن و سجاياى نيكو كه دارى برهان و دليل بر ايشان ميآورى.
وَ لَوْ كُنْتَ- اى محمد اگر بودى.
فَظًّا- جفا پيشه و بد خلق.
غَلِيظَ الْقَلْبِ- سنگدل و بى مهر و عطوفت.

لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ- يعنى اصحاب تو از اطرافت پراكنده شده و از تو فرار ميكردند.
و اينكه بين فظاظه و غلظت جمع كرده با اينكه هر دو قريب المعنى هستند براى اينست كه فظاظت خشونت در كلام است پس هم خشونت در كلام و هم قساوت و سختى دل را از او نفى فرموده.
فَاعْفُ عَنْهُمْ- آنچه را بين تو و ايشان از كدورتهاست عفو نما.
وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ- و آنچه بين من و آنهاست طلب آمرزش كن.
و گفته‏اند يعنى از فرار آنها در احد عفو نما و براى اين گناهان طلب آمرزش كن.
وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ- يعنى آراء آنها را استخراج كن و از آنچه در نزد آنهاست با خبر باش.
در فايده مشورت پيغمبر با اصحاب با وجود بى‏نيازى او از مشورت از اين باب كه با وحى خدا راه صواب را همواره ميداند و ديگر نيازى بر شناختن رأى صواب از فكر بندگان نيست (با كثرت اشتباه بندگان و عدم اشتباه در وحى) اختلاف است و چند قول آمده:
1- اينكار براى پاك ساختن نفوس ايشان و جلب الفت و رفع كدورت و نگرانى آنهاست و تا بدانند كه پيغمبر بقول آنها اعتماد دارد و بآراء آنها مراجعه مى‏نمايد. (از قتاده و ربيع و ابن اسحاق).
2- تا امت در مشاورت باو اقتدا كنند و آن را براى خود نقص و ننگ ندانند. (از سفيان بن عيينه).
3- اينكار براى تجليل اصحاب بود. (از حسن و ضحاك).
4- براى امتحان آنها بود تا با مشورت خيرخواه و بد انديش را از هم باز شناسد.
5- اين مشورت در امور دنيا و نقشه‏هاى جنگ و كيفيت برخورد با دشمن است و در چنين امورى كمك گرفتن از فكر ايشان جايز است. (از ابى على جبايى).
ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏4، ص: 315