لطفا در مورد صفات ثبوتیه و سلبیه توضیح بفرمایید. آیا چنین کلمه یا مفهومی در روایات قابل استخراج است یا خیر؟

سوال751 :
استاد لطفا در مورد صفات ثبوتیه و سلبیه توضیح بفرمایید. آیا چنین کلمه یا مفهومی در روایات قابل استخراج است یا خیر؟ سوالم از حدیث زیر ناشی شده است :
وَ كُلُّ مُتَجَزِّئٍ وَ مُتَوَهَّمٍ بِالْقِلَّةِ وَ الْكَثْرَةِ فَهُوَ مَخْلُوقٌ دَالُّ عَلَى خَالِقٍ لَهُ فَقَوْلُكَ إِنَّ اللَّهَ قَدِيرٌ خَبَّرْتَ أَنَّهُ لَا يُعْجِزُهُ شَيْ‏ءٌ فَنَفَيْتَ بِالْكَلِمَةِ الْعَجْزَ وَ جَعَلْتَ الْعَجْزَ سِوَاهُ وَ كَذَلِكَ قَوْلُكَ عَالِمٌ إِنَّمَا نَفَيْتَ بِالْكَلِمَةِ الْجَهْلَ وَ جَعَلْتَ الْجَهْلَ سِوَاه‏ ( التوحيد (للصدوق)، ص: 193 – باب 29 حدیث7)
برداشت حقیر این هست که چون باید صفات را از ذات خداوند سبحان نفی کرد، پس وقتی می گوییم خدا قادر است، در حقیقت این صفت را بر او اثبات نمی کنیم بلکه عجز را از ذات بی مثالش نفی می کنیم.
بنابراین اصطلاح صفات سلبیه وثبوتیه برایم مفهوم نیست.

🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ751
🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
🔆🔅🌱توصیف پرودگار متعال با صفات کمالیه با این باور که ذات لا یوصف او از هر توصیفی بالاتر است بلا اشکال میباشد! در واقع واصف به اذن خالق اجازه وصف او را با صفات پیدا میکند، و این امر به این خاطر است که بنده به تعطیلی مبتلا نشود و فقر ذاتی مخلوق ارتباط او را با خالق به تعطیلی نکشاند!