مهدی، آرایشگر حکمت

🌻🔆 🔆🌻
🌼🔆🌼مهدی، راکب فناوری متعالی🌼🔆🌼
🔹ولادت حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه و جشن نیمه شعبان

📅 تاریخ:1404/11/15 -15 شعبان 1447
✨ جلسه: مشکات نور
🎤 سخنران: استاد علی ساعی
📝 برخی موارد مطرح شده در جلسه:
🌷 عرض تبریک به ملکوتیان

عرض تبریک به ملکوتیان عالم با نوای خوش صلوات بر محمد و آل محمد. شب میلاد جدید کل جهان هستی با جان جهان هستی، حضرت مهدی (عج). خداوندا، حجتت را به ما بشناسان؛ اگر حجتت را نشناسیم، گمراه خواهیم شد، دینت را از کف خواهیم داد، از جاده تو بیرون خواهیم افتاد، از ایمان دور و به نفاق نزدیک خواهیم شد. خداوندا، راه به سوی حجتت را خودت به سوی ما بگشا. خداوندا، خودت دل و جان ما را بگیر و به حجتت متصل فرما.

واقعاً رمز ارتباط ما با حجت خدا چگونه است؟ اگر هر ذره از این عالم از حجت خدا جدا گردد، یعنی از شاه‌رگ حیاتش جدا گشته است؛ خواهد مرد. حیات بدون حجت خدا غیرممکن است. ما هر لحظه با حجت خدا هستیم، پس چرا حس نمی‌کنیم؟ چرا این رمز عظیم را درنمی‌یابیم؟ چرا این حظ عظیم را نمی‌چشیم؟ چرا لذتش را درنمی‌یابیم؟ آیا پل ارتباطی خاصی است؟ آیا عصب خاصی است که ما از آن غافل شده‌ایم؟ آیا عصب حجتی ما بریده است، از کار افتاده است؟

آری، رمز ارتباط با حجت خدا، پل ارتباطی متعالی ما با حجت خدا، پاکی است، حکمت است، علم است، عقل است، اخلاق است. انسان می‌تواند صاحب علم شود، حتی می‌تواند صاحب حکمت شود، اما نمی‌تواند خودش را به حجت خدا برساند. رمزش فقط پاکی است؛ چرا که حکمت نیز در دل شخص منافق زندانی می‌گردد. اگر من صاحب حکمت شدم، نباید به خود بنازم، چرا که حکمت را در جان خود به دام انداخته‌ام.

⌛️ زمان انتظار و جمع‌آوری امانت

زمان انتظار از کی آغاز شده است؟ از بدو حیات این جهان هستی. ما با آن عهد، دیده به جهان هستی گشوده‌ایم. آیا وقت دویدن به سوی حجت خدا از کی آغاز خواهد شد؟ آیا زمان طلوع ظهور حضرت، زمان دویدن به سوی حضرت است؟ این چنین نیست. آن کسی که به زمان ظهور در خواب باشد، تا به ابد به آن خوابش ادامه خواهد داد. ما از زمانی که دیده به این جهان گشوده‌ایم، انتظارمان آغاز شده است، زمان دویدنمان رسیده است. یعنی از همان اوان شیرخوارگی، بلکه از آن نیز پیش‌تر، می‌بایست به سوی حجت خدا می‌دویدم تا به او می‌رسیدم. اگر ندویده‌ایم، یعنی عقب خواهیم ماند.

زمان غیبت یعنی زمان خزانه‌داری. ما خزانه‌دار هستیم؛ یعنی قرآن و عترت به امانت به ما داده شده است و باید این امانت را سالم به صاحبش برسانیم. هر شخصی در زمان غیبت، سهم خاصی در ظهور و بالندگی حضرت دارد. میزان بندگی او با همین نمره‌ها و سهام‌ها مشخص خواهد شد. سهم من در تعجیل ظهور حضرت چقدر بوده است؟ نمره قرآنی و عترتی من چقدر است؟

رمزی از رموز ظهور این است: قریباً زمان رحلت حکمت و علم از قلوب ناپاک خواهد رسید. آن حکمتی که گمشده مؤمن است، گرفتار نااهلان است. هم علم و هم حکمت، اسیر نفاق و کفر و شرک است و قریباً در قرارگاهش آرام خواهد گرفت. آن ظاهر زیبای اهل نفاق و شرک، به خاطر همان حکمت و علمی است که در جان آن‌ها محبوس است. زمانی که زنجیر اسارت علم و حکمت از قلوب شیاطین گسسته شود، سیمای کریه و بوی پلید آن‌ها بر جهانیان آشکار خواهد شد.

🧠 ظرفیت‌سازی و رایانه اعظم

عقل در این جهان هستی یکتاست. تنها یک عقل داریم و تمام عقول، طیف‌های همان یک عقل‌اند؛ مثل خورشیدی که عقول عالمیان پرتوهای آن هستند. زمانش خواهد رسید که ما به یک‌باره به خورشید عقل متصل گردیم. دیگر این رایانه اصغر ما، اصغر نخواهد بود؛ به آن رایانه اعظم خدا متصل خواهد شد. کسی که ظرفیت نداشته باشد، خواهد سوخت. آیا ظرفیت‌پروری کرده‌ایم یا نه؟

آن‌هایی که شب‌ها نتوانستند دیده فروبندند و دلشان به عشق خدا تپیده است، آن‌هایند که ظرفیت‌سازی می‌کنند تا خود را به یک‌باره به آن حجت اعلی وصل کنند. کشتی آخرالزمانی با خداست و هر که قبل از ظهور سوار شد، در امان خواهد بود و هر آن‌کسی که وقت را ز کف داد، غرق خواهد شد. ما امر ظهور را چه سهل پنداشته‌ایم!

🔗 قول ثقیل و تحمل

«إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا» (همانا ما به زودی قول سنگینی را به تو القا خواهیم نمود). قرآن، قول ثقیل خداست که تحملش از توان هر کسی خارج است. کوه‌ها تحمل قرآن صامت را نداشتند! چه کسانی خواهند توانست که قرآن ناطق خدا را تحمل کنند؟

زمانی که حجت خدا ظهور کند، گویا که قرآن ناطق خدا بر ما نازل می‌شود. آیا آمادگی تحمل این قول عظیم خدا را داریم؟ آسمان‌ها، زمین و کوه‌ها نتوانستند این امانت عظیم خدا را قبول کنند؛ ترسیدند، فرار کردند. انسان ظلوم و جهول، تحمل این امانت را قبول نمود. حال وقت آن خواهد رسید. برای درک حجت دوازدهم، ما به قدرتی فراتر از هفت آسمان و زمین و تمام کوه‌ها نیاز داریم. یعنی اگر من بخواهم عظمت حجت خدا را درک کنم، باید عظمت وجودی‌ام از کل جهان هستی بالاتر رود.

💡 حجت بیرونی و نور درون

چه کنیم تا بتوانیم نشانه‌های امام زمانمان را بیابیم؟ تا حجت درونمان بیدار نشود، حجت بیرونی را نخواهم دید. اگر دل من روشن نباشد، من روشنایی بیرونی را حس نخواهم نمود. اگر مغز آدمی خاموش شود، اگر درون خورشید هم قرار گیرد، هیچ روشنایی نخواهد دید. پس باید اول حجت فطری من بیدار شود تا بتوانم حجت بیرونی را زیارت کنم.

تمام مؤمنان، نور امامشان درون دلشان شعله می‌کشد. اگر فروغ ایمان روشن باشد، امام زمانم در دل من است. اگر بی‌اایمان شوم، نور امام از درون من رحلت خواهد نمود. من کورم که نمی‌توانم نور خدا را ببینم. مگر نور خدا غروبی دارد؟ «لَا شَرْقِيَّةٍ وَلَا غَرْبِيَّةٍ» است؛ غروبی ندارد. امام زمان من هر لحظه با رخ زیبایش به کل جهان هستی لبخند می‌زند.

کل جهان دور امام زمانم می‌گردد و امام زمانم به دنبال شیعیانش می‌گردد. عجیب نیست؟ همه دور امام زمان (عج) طواف می‌کنند؛ امام زمان ما کعبه همه خوبان و ملکوتیان است و خود کوچه به کوچه به دنبال شیعیان است تا نشانه‌ای از آن‌ها بگیرد.

🔍 زیارت امام زمان (عج) از طریق حکمت و عقل

امام زمانم را چگونه زیارت کنم؟ امام زمانم همان حکمت عظیم خداست؛ همان حکمت حیات، همان حکمت زیبایی، همان حکمت حقیقت است. اگر نشانه‌ای از حکمت در دلم بیابم، امام زمانم را نیز زیارت خواهم کرد. حکمت در جستجوی دل باایمان است و از دل منافق گریزان. دل مؤمن، آرامشگاه و آسایشگاه حکمت است و دل منافق، شکنجه‌گاه حکمت.

هیچ‌کس خودش را برای الله عزوجل چهل روز خالص نکرد، مگر اینکه چشمه‌های حکمت از قلبش بر زبانش جاری می‌شود. یادمان نرود امام زمانمان حکمت جاری خداست. یعنی هر کس چهل روز خودش را برای خدایش خالص کند، امام زمانش دل و جان او را در آغوش خود قرار خواهد داد.

امام صادق (ع) فرمود هر کسی ما اهل بیت (ع) را دوست داشته باشد و حق محبت ما را به جای آورد، جویبارهای حکمت از دلش بر زبانش جاری می‌شود. به عبارتی دیگر، یعنی امام زمانش از زبان او سخن خواهد گفت.

من که امام زمانم را دوست دارم، کارم تمام نیست. باید در نیمه‌های شب، در سیاهی شب، دلم را معاینه کنم. در میان خلوت‌ها خودم را بسنجم. آن زمانی که نامحرمان دیده به سویم می‌گشایند، آنگاه که معاصی مرا به سوی خود می‌خوانند، آن زمانی است که من خودم را خواهم شناخت که محب اهل بیت هستم یا دشمن اهل بیت. هر کس امام زمانش را دوست بدارد، از گناه و معصیت فرار می‌کند.

برای اینکه با امام زمانم ملاقات کنم، باید که این عقلم تقویت شود. عقل تقویت نمی‌شود مگر به مکارم اخلاق. ما گروه انبیا مأمور شده‌ایم که با مردم به میزان عقلشان گفتگو کنیم. پس غیبت امام زمانم، غیبت عقل من است. عقل من غایب است، پس امام زمانم را نمی‌بینم. با عقل، ژرفای حکمت استخراج می‌شود و با حکمت، ژرفای عقل استخراج می‌شود.

⏳ عصر غیبت: کلاس ویژه آخرالزمانی

عصر غیبت، یعنی کلاس ویژه آخرالزمانی؛ یعنی عصر ریاضت، ورزش، تمرین و آمادگی برای امر عظیم. ثانیه‌های آخرالزمان یعنی الماس لحظات جهان هستی. هر کس این نگین‌های الماسی را از کف بدهد، چگونه جبران خواهد نمود؟ عصر غیبت، عصر ظهور است؛ آغاز انفجار انسانی. قرار است این انسان تمام انرژی وجودش آزاد شود. هر کسی آماده این آزاد شدن است، آزاد خواهد شد؛ هر که خوابیده است، زغالش باقی خواهد بود.

این عصر، زمان آشنا شدن با رفقای فرازمینی ماست. ما با خواهران و برادران فرازمینی و فراکیهانی آشکار خواهیم شد، در یک صف خواهیم ایستاد و منظومه عظیم بندگی خدا را به یکپارچگی نشان خواهیم داد.

📖 حجاب میان من و حجت خدا

هر کسی قبل از ظهور، امام زمانش را نیابد و نشناسد، بعد از ظهور نیز نخواهد شناخت. چه بسا خواهیم دید که ما بارها و بارها امام زمانمان را پس زده‌ایم، طردش کرده‌ایم و از خود رانده‌ایم. بعد از ظهورش، از شرمندگی سر بالا نخواهیم توانست گرفت.

چرا جمال امام زمانمان را نمی‌بینیم؟ چون جمال امام زمانمان شبیه جمال قرآن است. آن چه حجابی است میان من و کلام خدا، همان حجاب میان من و حجت خداست. چون به روز قیامت ایمان ندارم. اگر ایمان داشتم، از گناه فرار می‌کردم و به سوی اطاعت خدا می‌دویدم.

امام زمانم بارها ما را مستقیماً به سوی خود، به سوی خدا، به سوی هدایت فراخوانده است. من قبولش نکرده‌ام، نگاهش نکرده‌ام. «وَتَرَاهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ» (و آن‌ها را می‌بینی که به سوی تو می‌نگرند، اما نمی‌بینند). برادران یوسف بر او داخل شدند، پس یوسف آن‌ها را شناخت در حالی که یوسف برای آن‌ها ناشناخته بود. چرا؟ چون من با قلبی غیر امام زمانی، نمی‌توانستم او را بشناسم.

🛡 زره حکمت: محافظت از شیعیان

همانا الله تبارک و تعالی سنت خود را با قائمش جاری می‌سازد و او را به شرق و غرب عالم می‌رساند و گنجینه‌های زمین و معادنش را برای او آشکار می‌کند و او را با رعب، پیروزی می‌سازد و زمین را پر از عدل و قسط می‌کند.

این کلام مولا امیرالمؤمنین در توصیف آقا امام زمانمان است که اسرارها دارد: «[امام زمان] برای حکمت، زره‌اش را پوشانده است و حکمت را با جمیع آدابش اخذ کرده است…» این حکمت چیست که امام زمان هم به آن زره می‌پوشاند و هم به تمام زیبایی‌ها می‌آراید؟ این همان شیعه امام زمانمان است. امام زمانمان شیعیانش را یافته است. مبادا این شیعه اسیر نفاق شود، پس باید زره بر آن حکمت بپوشاند تا اسیر دنیازدگان نشود. امام زمان، شیعیانش را درون قلعه نگه می‌دارد تا به سرقت نرود و درون آن قلعه، شیعه خود را به تمام زیبایی‌ها آراسته می‌کند تا زمانی که از زره خارج شد، زیبایی‌اش کل جهان هستی را مدهوش کند.

او غریبی است وقتی اسلام غریب شود. زمانی که امام زمانمان غریب شد، شیعیان او نیز غریب می‌شوند. منتظران امام زمانمان، نه انسان‌های آخرالزمانی، بلکه از بدو خلقت تا انتهای آن، در جستجوی او هستند.

☁️ سحاب صعْب و اسباب آسمان‌ها

ذوالقرنین میان دو سحاب مخیر شد و او ابر رام (زلول) را انتخاب نمود. و خدا برای صاحبتان (امام زمان) آن سحاب خشن و غیرقابل کنترل (صَعْب) را ذخیره نمود. راوی می‌گوید پرسیدم آن سحاب چیست؟ فرمود: «آن سحابی است که در آن رعدی است، برقی است و صاعقه‌ای است و صاحب شما بر آن سوار می‌شود… و در اسباب بالا خواهد رفت؛ اسباب‌های آسمان‌های هفت‌گانه…»

پروردگار متعال در آیاتی اشاراتی دارد. آن سبب چیست که هر سختی را آسان می‌سازد؟ امام زمانمان سوار بر آن سحاب خشن می‌شود، از اسباب بالا می‌رود. آن دنیازدگان در زمین خواهند ماند و امام زمانمان در هفت آسمان و بالاتر از آن طی طریق خواهد کرد.

زمانی که [امام زمان] طلوع مبارکشان بر عرصه زمین نشست، به سجده افتادند در حالی که بر روی ساعدش نوشته شده بود: «جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ». آنگاه امام عسکری (ع) خطاب به فرزند مبارکشان چنین فرمودند: «ای حجت خدا، سخن بگو.» و حضرت چنین تکلم کردند: «أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ…» آنگاه تک‌تک اوصیا را نام بردند و به امام عسکری رسیدند و به او سلام کردند. حضرت خطاب به او چنین فرمودند: «فرزندم! بخوان هر آنچه بر انبیا نازل شد.» پس امام زمان آغاز به تکلم صحف ابراهیمی کردند و به زبان سریانی آن را قرائت نمودند… آنگاه تورات و انجیل را و آنگاه فرقان محمد را قرائت نمودند و قصه انبیای عظام را بیان فرمودند.