نقد شبهات

خداوند متعال خالق عقل است. نسبت دادن صفت «ذی‌عقل» به ذات احدیت، به معنای تجزیه و ترکیب ذات اوست و نشان‌دهندهٔ ذهنی آلوده به شرک است. خداوند منزه از هر توصیفی است و بزرگتر از آن است که به وصف آید.

نسبت دادن صفات به علامه حسن زاده آملی، نظر شخصی است و نمی‌توان آن را به خداوند و اهل بیت (ع) نسبت داد. تنها کسی می‌تواند سخن خود را به خدا و رسولش منتسب کند که از قوه وحیانی برخوردار باشد. طرح چنین سوالاتی با تهمت و کینه توزی نادرست است.

تبلیغات فرقه ضاله و شیطانی بهائیت سخیف بوده و نشر آن جایز نیست. باید از انتشار چنین مطالبی پرهیز کرد.

پیام‌هایی مانند ذکر «یا کاشف الکرب عن وجه الحسین» برای برطرف شدن مشکلات، از برنامه‌های طراحی شده دشمنان اسلام برای اغفال، تسخیر افکار و تغییر باورهاست. اعتماد به این نسخه‌ها زمینه را برای تلقینات بیشتر فراهم کرده و باورهای عقلانی را به تقابل می‌کشاند.

واژهٔ «مهین» در آیه ۸ سوره سجده به معنای ضعیف و فاقد اختیار است، نه پست و کثیف. این واژه به حقارت مادهٔ اولیهٔ خلقت انسان در برابر عظمت خلقت او اشاره دارد و منکر شگفتی‌های درون آن نیست. حقارت آن زمانی آشکار می‌شود که انسانی شگفت‌انگیز از آن خلق می‌گردد.

ظاهر به تنهایی ملاک مسلمانی نیست، بلکه انسان و مؤمن واقعی کسی است که هم ظاهرش آراسته باشد و هم باطنش زیباتر از ظاهرش. حدیثی که به آن اشاره شده، به جای بیان ملاک‌های مسلمانی، به خصوصیات افرادی که به کمال عقل رسیده‌اند اشاره دارد و نباید آن را با ملاک‌های کلی اسلام اشتباه گرفت.

منظور از رسانه‌های شیطانی، رسانه‌های سازمان‌یافته شیاطین انسی است که شامل انواع حقیقی و مجازی، اینترنتی، ماهواره‌ای، تلویزیونی، رادیویی، مجله‌ای و روزنامه‌ای می‌شود. این رسانه‌ها طوری برنامه‌ریزی شده‌اند که بر عمق دل و دماغ مخاطبان نفوذ کرده و آنها را دچار وسوسه‌های ریشه‌دار و ماندگار سازند.

علم زمانی که با کبر و خودبینی همراه شود، به جای روشنایی، تاریکی و انحراف را به دنبال دارد. تکفیر و خطاب ناشایست دیگران می‌تواند ناشی از سوء برداشت، جهل، حسادت یا آشکار کردن مسائلی باشد که نباید.

تقسیم‌بندی انسان به سه روح بخاری (انسانی از مغز، حیوانی از قلب، نباتی از کبد) هیچ سند علمی و قطعی ندارد و به نظر می‌رسد یک تقسیم‌بندی ذوقی و حدسی باشد. در مستندات دینی، نفس آدمی حقیقت وجودی اوست که بر ارواح حاکم بر بدن سلطنت دارد.

سخنان منسوب به ملاصدرا درباره پسندیده بودن عشق به پسران، باطل و انحرافی است و نباید آن را به او نسبت داد. اینگونه مطالب از شیاطین انسی است که با لباس دین به دنبال تخریب عقاید و انحراف جوانان هستند و باید با بصیرت ایمانی از آنها دوری گزید.

برخی عرفا، مانند محیی‌الدین عربی، معتقدند عذاب کافران در جهنم گوارا است، اما این نظر با آیات قرآن که بر عدم تخفیف عذاب و جاودانگی آن تأکید دارند، در تضاد است. این دیدگاه می‌تواند نوعی خدعه شیطانی برای تضعیف ایمان باشد.

اسلام شاعران مؤمن و مدافع حق را از شاعران گمراه‌کننده که باطل را حق جلوه می‌دهند، جدا می‌کند. آیه ۲۲۴ سوره شعرا به شاعران گمراهی اشاره دارد که پیروانشان از آنها پیروی می‌کنند، اما مؤمنان با ذکر کثیر و اعمال صالح از آنها متمایز می‌شوند.

نقد سخنان شرک‌آلود افراد سرشناس ضروری است، زیرا دفاع از توحید بر هر چیز دیگری اولویت دارد. حمایت از بزرگان یا تفسیرهای خاص از سخنان آن‌ها، نمی‌تواند سخنان انحرافی یا متضاد با قرآن و عترت را توجیه کند. عالم حقیقی کسی است که عطر توحید منتشر سازد، نه اینکه با نشر افکار بیگانگان حریم دین را خدشه‌دار کند.

سکوت در برابر گفتار و افعال مشرکانه، به منزله حمایت از تشدید رفتار مشرکانه است. هیچ چیز و کسی عزیزتر از خدا نیست و هیچ توهینی سخیف‌تر از شرک نمی‌باشد. دفاع از توحید، ادای حق بندگی خداست و حمایت افراد از بزرگان، سخنان مشرکانه آن‌ها را توجیه نمی‌کند و نمی‌تواند موجب مشروعیت بخشیدن به آن‌ها شود.

ادعای شهود حق در زن هنگام مواقعه و محبت رسول خدا به زنان به این دلیل، نادرست است. عقل محبوب‌ترین خلق نزد خداست و فرشتگان بدون شهوتند. شهوت آزمونی است که انسان را به سوی کمال یا پستی سوق می‌دهد.

ادعای اینکه آنچه در دار وجود است وجوب است و بحث امکان برای سرگرمی است، با کلام الله منافات دارد. اگر همه هستی وجوب باشد، جهل و اختلاف بی‌معناست. این دیدگاه موجب شرک شده و نیاز مخلوقات به خالق را نادیده می‌گیرد.

ادعای اینکه دلیل کفر مسیحیان، حصر خدا در عیسی بوده و همه عالم صورت حق است، تنزیل خالق تا حد مخلوقات و یکسان‌انگاری اسماء الهی با ذات اوست که به شرک می‌انجامد. خداوند چیزی است بر خلاف همه چیز، نه جسم و نه صورت دارد و با حواس درک نمی‌شود.

ادعای ساری شدن شهوت در مریم و خلق جسم عیسی از آن، توهمی آشکار و مغایر با نص صریح قرآن و روایات است. قرآن خلقت عیسی را همچون آدم از خاک و با امر «کن فیکون» بیان می‌کند و فرشتگان نیز بدون شهوت خلق شده‌اند.

مبارزه با وسوسه شیطان در میدان جهاد اکبر، موجب رحمت و رسیدن به مقامات بالا می‌شود، اما خود وسوسه رحمت نیست. شیطان و عملش خبیث است و باید از آن دوری کرد. منظور از رحمت، فرصت الهی برای رشد و ترقی است که بنده با سربلندی از آن عبور می‌کند.

داستان غدیر و نصب حضرت علی شباهت زیادی به داستان حضرت موسی و فتنه سامری دارد. همان‌گونه که بنی‌اسرائیل در غیبت چهل روزه موسی، گوساله پرست شدند و از تبعیت هارون سر باز زدند، امت پس از رحلت پیامبر نیز غدیر را به فراموشی سپردند.