نقد شبهات

پاسخ به سوال قطع وحی ذوقی و احساسی نیست، بلکه مبتنی بر براهین عقلی، قرآنی و روایی است. هیچ دلیل قطعی بر حبس نزول وحی در ارتباط با آیهٔ شریفه وجود ندارد و شان نزول‌های دیگری برای آن ذکر شده است، مانند اشاره به داستان حضرت آدم (ع).

سکوت امام علی (ع) در برابر وقایع پس از رحلت پیامبر (ص) و شهادت حضرت زهرا (س)، ناشی از تسلیم محض به قضای الهی و علم به ضرورت حفظ دین بود، نه بی‌تفاوتی. حمله به خانهٔ ایشان و شهادتشان، امری قطعی است و نباید با استدلال‌های خام آن را زیر سوال برد.

هیچ دلیل و نشانهٔ محکمی برای یکی دانستن حضرت ابراهیم (ع) و زردشت وجود ندارد. اگر این دو یکی بودند، می‌بایست در تاریخ زردشتیان به حوادثی چون آتش نمرود، بت‌شکنی یا سلسلهٔ اولاد ابراهیم اشاره می‌شد که چنین نیست. همچنین، تفاوت‌های بنیادین میان این دو مکتب و عدم شهرت ابراهیم (ع) به مرکزیت ایران، این نظریه را فاقد اعتبار می‌کند.

دشمنی با مخلوقات الهی به معنای اعلام جنگ با خداست. اما دشمنی با دشمنان اسلام از روی محبت به خداست؛ زیرا با کشته شدن کافر حربی، کفر او قطع شده و از حجم جرائم او کاسته می‌شود، چرا که با گذشت زمان گناهانش بیشتر می‌گردد.

در برخورد با کسانی که مطالب سره و ناسره را می‌آمیزند یا ادعای ارتباط با امام حی دارند، باید با دقت و احتیاط کامل عمل کرد. دفاع از توحید جهاد است، اما تکفیر و تفسیق بدون دقت، تهمت است. باید با خلوص نیت و به قصد اصلاح، شدت و حدت مدیریت‌شده را به کار برد و در صورت پذیرش خطا توسط خاطی، واکنش را تنظیم کرد.

آیات «الذین یستمعون القول فیتبعون أحسنه» و «لا إکراه فی الدین» به معنای تشویق به شنیدن هر سخنی یا میدان دادن به شبهه‌پراکنی نیست. آیه اول ناظر به شنیدن کلام حق و پیروی از بهترین‌هاست و آیه دوم به اجباری نبودن پذیرش دین اشاره دارد، نه آزادی در حمله به ارزش‌ها. میدان دادن به اهل نفاق، محروم کردن اهل ایمان است.

روایاتی که در آنها به ناسزاگویی یا نفرین از سوی پیامبر (ص) اشاره شده، یا ضعیف هستند و یا باید به گونه‌ای دیگر تفسیر شوند. قرآن کریم در وصف پیامبر می‌فرماید: «فبما رحمه من الله لنت لهم و لو کنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من حولک» (آل عمران: ۱۵۹)، که نشان‌دهندهٔ رحمت و نرم‌خویی ایشان است و هرگونه نسبت ناروا به ایشان، تهمت و افتراست.

فرزندآوری نیازمند آشنایی با اصول و توانایی انجام وظایف است. نیت نیک و خدایی، علم به تکالیف و عقلانیت در انجام آن‌ها، شرط صحت فرزندآوری است. کسی که باغبانی می‌کند باید به اصول آن آشنا باشد وگرنه عملش ظلم است. هر کس به اندازهٔ وسع و توانایی خود مکلف است و نباید در انجام تکالیف کوتاهی کند.

این عبارات که به صورت پرسش و پاسخ از خدا نقل شده، ذوقی است و نویسنده تلمیحاتی به آیات داشته است. اما جمله آخر آن، یعنی «چون من از تو هستم و تو از من»، به دلیل نسبت دادن صدور خدا از مخلوق، بوی شرک می‌دهد و با مبانی توحیدی در تضاد است. این جمله جاهلانه و گستاخانه است و خدا را صادر مخلوقات معرفی می‌کند.

این عبارت که انسان تنها موجودی است که ادعای وجود خدا دارد و رفتارش خلاف آن است، نادرست است. زیرا نه تنها انسان به خدا باور دارد، بلکه تمام ذرات عالم نیز او را تسبیح می‌کنند. آیه شریفه «تسبح له السماوات السبع و الأرض و من فیهن» گواه این مطلب است.

تمرینات یوگا در واقع مراسم عبادی مشرکانه هندوهاست که به منظور پرستش الهه شیطان (شیوا) صورت می‌گیرد و هدف نهایی آن رسیدن به مقام الوهیت است. ترویج آن در ایران به عنوان ورزش، فریبی برای پنهان کردن ماهیت آن است. یوگا با فلسفه تناسخ و کارما و فعال‌سازی نیروی جنسی در تضاد با آموزه‌های اسلامی است.

مفاهیم آنیما و آنیموس یونگ مبنی بر وجود زن در باطن مرد و مرد در باطن زن، سبک و بچگانه است. خداوند حوا را از جان آدم آفرید و جاذبه و مودت را میان زوجین قرار داد. جنسیت تنها یک لباس است و ارتباط پاکان فراتر از آن است.

اینترنت بیشتر مولد جهل است تا علم و دسترسی به اطلاعات را تسریع می‌بخشد، چه صحیح و چه نادرست. شناخت اسلام به خواست طرف مقابل بستگی دارد و اگر کسی حقیقت را بخواهد، خدا او را هدایت می‌کند. خداوند با نیکوکاران است.

اشکال در ترجمه واژگان دینی به فارسی، مانند صلاه و حیوان، باعث سوء تفاهم برای عامه مردم می‌شود. در مورد واژه صلاه، نباید معنای آن را در فارسی تغییر داد بلکه باید معنای اصلی آن در عربی را در نظر گرفت. در مورد واژه حیوان نیز تحقیق کافی انجام شده است.

کشور نیازمند شبکه‌های اجتماعی مستقل با خوراک معنوی است، زیرا شبکه‌های بیگانه جبهه‌های فرهنگی برای نابودی ایمان هستند. ورود به این شبکه‌ها خطرناک است و امر به معروف و نهی از منکر در فضای مجازی واجب است و نیازمند توانایی علمی، عملی و دشمن‌شناسی است.

اصطلاح «کودک درون» در روانشناسی به تأثیرات دوران کودکی بر شخصیت فرد در بزرگسالی اشاره دارد. در آموزه‌های دینی، بر اهمیت دوران کودکی، محبت، آزادی و بازی در پرورش جسمی و روحی تأکید شده و این دوران را مزرعهٔ میوه‌های آیندهٔ فرد دانسته‌اند.

بر اساس آیات قرآن، افراد ناپاک سرنوشت مشترک با افراد ناپاک و افراد پاک سرنوشت مشترک با افراد پاک دارند. در ازدواج، ارتباط قلبی و روحی مهم‌تر از ارتباط جسمی است. پاکدامنی همسر از طریق تحقیق قبل از ازدواج قابل حصول است و این تحقیق با تجسس متفاوت است.

دق‌الباب مساجد در پایان ماه صفر هیچ مبنای روایی ندارد و حدیث منتسب به پیامبر (ص) در این باره معتبر نیست. محسوب کردن این عمل به عنوان مستحب یا جزء شرایع دین، بدعت است و بهتر است به جای آن به اعمال آغاز ماه ربیع‌الاول پرداخته شود.

به اشتراک گذاری فیلم اهانت به ساحت مقدس قرآن، باعث عادی‌سازی و تبلیغ این جسارت عظیم می‌شود و قبح آن را می‌شکند. این عمل، یکی از اهداف طراحان اهانت بوده و باعث سستی ایمان برخی می‌شود. هیچ نفعی در انتشار این فیلم دیده نمی‌شود و تنها کارشناسان اجرایی مجاز به رویت آن هستند.

روایت منسوب به پیامبر (ص) مبنی بر اینکه اگر گناه نکنید، خداوند قومی می‌آورد که گناه کنند و توبه کنند، از نظر سند ضعیف و از نظر متن با نصوص دیگر مغایرت دارد. بخشش الهی محدود به گناه و توبه نیست و راه‌های بی‌شماری برای آن وجود دارد.