نقد شبهات

امکان تصرف شیطان بر شهود آدمی وجود دارد و مکاشفات مانند خواب، صادقه و کاذبه دارند، لذا دقت و مراقبت برای نجات از فریب ضروری است. مکاشفات به هیچ وجه حجت محسوب نمی‌شوند مگر آنکه به قطع و یقین برسد و باید بدون تصرف ما ظاهر شوند.

دشمنان حق و حقیقت در هر عصری، یزیدیان زمان خود هستند که با سر بریدن مردان خدا، پیام وحشت، سلطه و نابودی را منتقل می‌کنند. این عمل، تداوم شقاوت و پلیدی نسل اشقیاست که با ابزارهای جدیدتر و وحشیانه‌تر ادامه می‌یابد.

سحر و جادو به عنوان سلاحی شیطانی، آثار خاص خود را دارد و سوره فلق توانایی گشودن هر گره و ابطال هر افسونی را دارد. اگرچه مصداق گره‌ها و نحوه افسونگری در طول زمان تغییر کرده است، اما اصل سحر و جادو همچنان وجود دارد و سوره فلق راه مقابله با آن است.

کسانی که مدافعان حرم را مزدور می‌خوانند، باید تهدیدات داعش را مرور کنند و بدانند که این گروه منحصر به سوریه نیست و به حرم امامان نیز حمله کرده است. دفاع از حریم، پیشگیری از ورود دشمن به کشور است، همانطور که مولا علی (ع) فرمودند: «پیش از آنکه سپاه بر سرتان کشند، بر آنها بتازید.

پیش‌بینی‌هایی که به حقیقت می‌پیوندند، دلیل کافی برای حقانیت هیچ‌کس نیستند. اهل حق و حقیقت ویژگی‌های خاص خود را دارند که در قرآن و سنت به آن‌ها اشاره شده است. افعال سامری و شبیه آن از سنخ سحر بوده و هر سحری باطل است؛ شیاطین راهی به اسرار خلقت ندارند.

مذهب، راه و طریق اعتماد است و دین تقلیدی اعتبار ندارد؛ دین اسلام راهنمای تفکر و تعقل است و خدمت دین به انسانیت چشمگیر است. مهربانی از آفریده‌های الهی است و محبت به ظالم معنا ندارد. نقد دین باید از روی علم باشد.

مخترعان غربی دیندار بودند و مسلمانان در گذشته پیشتاز علم و فناوری بودند. جنگ‌های جهانی عامل غربی‌ها بود و اسلام دین کامل انسانیت است. قضاوت کورکورانه و بی‌انصافی است که مسلمانان را به خشونت متهم کنیم و پیشرفت‌هایشان را نادیده بگیریم.

احتمال تطبیق نشانه های ظهور بر افراد باید با دقت و توسط متخصصان صورت گیرد، زیرا تطبیق احساسی و شتابزده باعث دلسردی مؤمنین و زمینه‌ساز انحراف می‌شود. مدعیان دروغین و تطبیق غیرواقعی از علائم عصر ظهور هستند و تشخیص حق با اهل آن است.

ضعف سند دعای توسل، دلیلی برای رد آن نیست. توسل، نوعی عبادت خدا و ابزار توجه به اوست که با نصوص قرآنی و روایات متعدد تأیید می‌شود. آیهٔ «فلا تدعوا مع الله أحدا» به معنای نفی توسل نیست، بلکه به معنای نفی عبادت غیر خداست. شفاعت از اولیاء الله و توسل به آنها برای تقرب به خدا، امری مشروع است.

پرداختن به دلایل مبتنی بر تکرار کلمات و اعداد در قرآن برای اثبات حقانیت شیعه نیازمند احتیاط فراوان است، زیرا ممکن است با استناد به مشتقات و صیغ دیگر کلمات، مورد خدشه قرار گیرد. براهین روشن‌تر و قوی‌تری برای اثبات عظمت ولایت و امامت وجود دارد که ما را از اینگونه دلایل بی‌نیاز می‌سازد.

ملاک عبادت حقیقی، انطباق ظاهر با باطن و تجلی آن در عمل است، نه صرف نمایش دینداری. تمسک به ثقلین (قرآن و عترت) مسیر روشن دین را مشخص می‌کند وگرنه کج‌فهمی از دین، شخص را به قاتل دین تبدیل خواهد کرد. تفاوت دیندار واقعی با مدعی، مانند الماس با جواهر بدلی است و قرآن و عترت معیار تشخیص حق از باطل هستند.

توقف در بزنگاه شبهات بهتر از سقوط به میدان هلاکت است و برای حفظ تقوا باید از شک و شبهه فرار کرد. اگر به ایمان، تقوا و احتیاط سرمایه‌گذار یقین دارید با او تجارت کنید، در غیر این صورت، نحوست ربا گریبان خیر و برکت را خواهد فشرد.

مباهله ابزار مهمی است که نباید در امور جزئی و برای اثبات ادعاهای بی‌اساس به کار رود. مدعیان دروغین با عصبانیت، تهدید و فحش خود را نشان می‌دهند، اما سید یمانی و خراسانی دارای قلبی رئوف و لطیف هستند و مهرشان از جانب خداست. اثبات ادعا با برهان و دلیل قطعی است، نه اکراه و اجبار. تکلف در اثبات ادعا، مهر تأییدی بر بطلان آن است.

شیطان نمی‌تواند خود را به شکل پیامبر یا امام تمثل دهد. اما شیطانی به نام «متکون» وجود دارد که می‌تواند در هر صورتی که بخواهد، چه کوچک و چه بزرگ، ظاهر شود و مردم را فریب دهد. این روایت از امام صادق (ع) نقل شده است که حمزه بن عماره ادعا می‌کرد امام باقر (ع) هر شب به او سر می‌زنند، که امام صادق (ع) این ادعا را رد کردند.

شک و یقین از ابتدای خلقت عقل و جهل وجود داشته، اما شکل و شمایلشان به تناسب شرایط و اعصار تفاوت‌هایی داشته است. همانطور که در عصر حاضر شک فراگیرتر از اعصار قبلی دیده می‌شود، یقین اهل ایقین نیز در این عصر چشمگیرتر است و این دو مفهوم همواره در کنار هم بوده‌اند.

نظریات علمی دانشمندان به دلیل آمیختگی با جهل و مدیریت علم توسط شیاطین، متزلزل هستند. در عصر حاضر، شتاب جهل‌اندوزی از علم‌اندوزی بیشتر شده و جهل جایگزین علم گشته است. قوانین الهی ثابت و استوارند، اما علوم بشری در این زمانه با جهل همراه است.

حدیث جنود عقل و جهل، بلاء و فقر را از لشکریان جهل معرفی می‌کند که با روایات دیگر مانند «البلاء للولاء» و «الفقر فخری» در تضاد است. پاسخ این تضاد در تفاوت معنایی این مفاهیم در متن حدیث است؛ بلاء جهلی دل و جان را گرفتار می‌کند، نه بلای امتحانی. فقر نیز به معنای نابودی ثروت بندگی است، نه فقر مالی.

برای توحیدی کردن ریشه علوم غیردینی مانند ریاضی و فیزیک، باید به انقلاب و جهاد علمی دست زد. این رویکرد به تهذیب علوم رایج کمک می‌کند و آن‌ها را در مسیر توحید قرار می‌دهد.

سهو پیامبر در نماز به اراده الهی بوده و رحمت برای امت است تا در صورت سهو یا قضا شدن نماز سرزنش نشوند. این سهو عصمت ایشان را زیر سوال نمی‌برد، زیرا پیامبر تابع اراده پروردگار است و این سهو مقدس‌ترین سهو است که خالق آن را اراده کرده است.

پیکر پاک حضرات معصومین (ع) به تبرک آسمان‌ها و ملکوتیان خواهد بود و همچون کتابی نفیس و هنری بدیع در عرصه بندگی خداست که در هر آسمان جلوه‌ای دارد. طبق روایات، انبیا و ائمه (ع) با اجساد و ارواحشان از زمین به آسمان منتقل شده و در همان اجساد دنیوی متنعم می‌گردند.