اخلاق و عرفان

مخالفت، اندیشه و رای را منهدم می‌کند. این مخالفت، قاتل اندیشه است و مانع جامه عمل پوشیدن آن می‌شود. اندیشه با مخالفت به شهادت می‌رسد و از بین می‌رود.

قلب هر فرد حریم خصوصی اوست و تلاش برای آگاهی از آن بدون اجازه، تجاوز محسوب می‌شود. استفاده از اذکار برای نفوذ به قلوب دیگران گناهی بزرگ و توهین به ساحت الهی است. محبت واقعی خود را نشان می‌دهد و نیازی به اینگونه تلاش‌ها نیست.

تجدید توبه نیک است اما شکستن آن گناهی بزرگ است. خداوند کسی را جز به اندازه توانایی‌اش تکلیف نمی‌کند؛ اگر کسی نتواند، مقصر است. مراقبه را محکم کن تا توبه استوار شود، زیرا همیشه امکان تجدید توبه نیست.

پاکی، ارتباط با دودمان پاکان را ایجاد می‌کند و باعث یکی شدن با آنها می‌شود. دوری از آنها محال است زیرا سبب نابودی است و آنها واسطهٔ اتصال زمین و آسمان هستند. قطع رجس، انسان را به پرتو خورشید تابان آنها تبدیل می‌سازد.

رسیدن به مقام پاکی از رجس، با شبیه شدن به زنبور عسل و تبدیل خوراک به مواد برتر و بدون هیچ خروجی زائد، نمایان می‌شود. این مقام، ذات خبیث رجس را آشکار می‌سازد بدون آنکه خود آلوده گردد. مانند گل که خاک را به عطر تبدیل می‌کند، تمام خروجی‌های انسان برتر از ورودی‌هایش می‌گردد.

بخشش ظلم دیگران نشانه قدرت دل و از فرامین الهی است. باید از خطای همنوعان گذشت، همانطور که دوست داریم خدا از خطاهای ما بگذرد. تنها منافقان و کافران لایق بخشش نیستند و باید با آنها برخورد متفاوتی داشت.

گوش دادن به صوت قرآن قاری منافق می‌تواند قلب را مسموم کند و به آلودگی نفاق گرفتار سازد. قاری قرآن باید عامل به دستورات آن باشد، وگرنه منافق و ملعون است. بسیاری از منافقین امت از قاریان هستند و باید از آنها دوری کرد.

اگر از سلامتی جسم و روح خود اطمینان دارید، بار حافظه خود را از مسائل دنیوی و لهوی سبک کنید. سپس با تزکیه، معجون قرآن و عترت را به دل خود بچشانید تا حافظه زمینی و آسمانی شما تقویت شود.

بلا برای مؤمن فرصتی استثنایی برای رشد و قرار گرفتن در صف انبیاء است. اگر علت بلا گناه باشد، استغفار، توبه و جبران معاصی راه حل است. مؤمن صابر از بلا بهره می‌برد و لذتی فراتر از نعمت خواهد چشید.

شیطان وجود خارجی دارد و رجم نمادین او بیهوده نیست، زیرا ارتباط ما با حقیقت اشیاء بیشتر از طریق نشانه‌ها و نمادهاست. رجم جمرات، مبارزه با نفس اماره، اعلام برائت از ابلیس و تمام رذایل است و نوعی تمرین نظامی برای مبارزه با شیطنت‌هاست.

خواب‌های رحمانی با بشارت و آثار رحمانی همراه است؛ اطمینان قلبی، صلابت، حضور قلب، خضوع و خشوع از مهم‌ترین آثار رویاهای صادقه است. این خواب‌ها ایجاد تحول و انقلاب روحی کرده و عامل دگرگونی و ترقی هستند. خداوند نشانه های خارجی برای اثبات رویاهای صادقه قرار می‌دهد.

بهترین نیکی در حق مادر، منع او از ارتکاب گناهان است. این امر تا بدان جا اهمیت دارد که اگر مادر مرتکب گناه شود، لازم است او را در خانه زندانی کرد یا حتی به زنجیر کشید تا از حرام‌های الهی بازداشته شود.

مکارم دنیا و آخرت شامل گذشت از ستمگر، پیوستن به بریده و بردباری در برابر نادانی است. این اعمال هم دنیا را آباد می‌کنند و هم آخرت را، و آثارشان فراتر از دنیاست. این مکارم هم زینت دنیاست و هم آخرت، و اعمال انجام شده در دنیا، دامنهٔ آثارش آخرت را هم در بر می‌گیرد.

برای راه اندازی مجدد جلسات اندیشه به سبک قدیم، تنها راه، دعا کردن است. گسترش بال تفکر، عالم هستی را جولانگاه پرواز آن می‌سازد و ارزش عمل را افزایش می‌دهد. هرچه بال تفکر گسترده‌تر باشد، ارزش عمل نیز به همان وسعت افزایش می‌یابد.

با تجدید نیت و طراوت بخشیدن به اعمال، حتی کارهای عادتی نیز رنگ خدایی می‌گیرند. تکرار اعمال نیک با نیت تازه، زیبایی مستمر دارد و از پوسته خالی نمی‌شود. هر عمل نیک اگر با نیت و تازگی همراه باشد، جمالی نو به نمایش می‌گذارد.

آمادگی برای آخرت و مرگ با سلوک علمی و عملی در مسیر الهی حاصل می‌شود. تقوا، پیش انداختن توبه، غلبه بر شهوت و دوری از غفلت، راهکارهای اصلی هستند. باید خدا را پرهیز کرد، با اعمال نیک بر مرگ پیشی گرفت و آنچه باقی می‌ماند را با آنچه زوال می‌یابد خرید.

مقام قیامت انفسی به درک و تجربه‌ی عالم آخرت در این دنیا از طریق تقوای الهی اشاره دارد. قرآن به عنوان دروازه‌ی ورود به این عالم، با تقویت تقوا، حس و حالی در جان ایجاد می‌کند که انسان را قادر به مشاهده‌ی تجارب بهشتی و جهنمی می‌سازد. اهل تقوا با بهشت و جهنم چنانند که گویی آن‌ها را دیده‌اند و این درک، درک علمی و عینی است.

تشخیص فضا و مکان با انرژی الهی یا شیطانی از طریق آثار آن‌ها ممکن است. نسیان و غفلت از یاد خدا از نشانه‌های انرژی شیطانی است، در حالی که احساس قرب به خدا، شور عبادت، حضور قلب در نماز، اخلاق حسنه و گرایش به اعمال صالح از آثار انرژی رحمانی است. انرژی شیطانی با گرایش به معاصی، بی‌تفاوتی به گناه، افسردگی و دنیاگرایی همراه است.

اعضای بدن امانت‌های الهی هستند و تصمیم‌گیری درباره آن‌ها باید با عقلانیت و در جهت رضای خدا باشد. اهدای عضو به مؤمنین جایز و مطلوب است، اما به افراد گناهکار یا اهل نفاق جایز نیست. در شرایط خاص، می‌توان عضو حیاتی را به فردی مؤمن‌تر اهدا کرد. مراجع عظام تقلید در مورد اهدای عضو پس از مرگ مغزی نظرات متفاوتی دارند که برخی آن را در صورت نیاز و با رضایت بستگان جایز می‌دانند.

دخیل بستن اگر باعث افزایش حس و ارتباط شخص با مراد شود، اشکالی ندارد، اما تبدیل آن به عادت، مراسم ثابت، بدعت یا سوءاستفاده، ناپسند است. هر نیت و عملی، بدون اثر نمی‌باشد. تقلید کورکورانه بدون انگیزش باطنی مشکل‌افزاست، اما آمیختگی نیت زیبا با عملی برازنده همیشه زیباست.