اهل‌بیت و تاریخ اسلام

تغییر رنگ انوار عبادت حضرت زهرا (س) نشان‌دهندهٔ ظهور احوالات خاص و متنوع در عبادت و مناجات ایشان است. این انوار همچنین تابش انوار زهرایی از لایه‌های خاص جهان ایشان و انعکاس آن از عوالم مختلف به زمین است. این اعجاز، مقام و منزلت ایشان را بر عالمیان آشکار می‌سازد.

دانشمندان شیعه همچون مرزداران دین، عقیده، علم و معرفت، مانع یورش شیاطین و ناصبان به شیعیان ناتوان شده و از دین و عقیده آنان دفاع می‌کنند. فضیلت آنان از جهاد با دشمنان روم و ترک و خزر هزاران بار بیشتر است، زیرا از کیش و دین پیروان دفاع می‌کنند.

رفتار برخی در روز نهم ربیع الاول که به اشتباه روز مرگ عمر بن خطاب تصور می‌شود، با سیره اهل بیت (ع) سازگار نیست. اهانت به مقدسات دیگران طبق آیه ۱۰۸ سوره انعام ممنوع است. شیعه واقعی کسی است که پیرو سیره و سنت ائمه باشد و با اعمال خود مردم را به اهل بیت (ع) دعوت کند، نه اینکه موجب رنجش آنان شود.

تمام حضرات معصومین (ع) ادلاء و راهنمایان به سوی حق تعالی هستند و این لقب مختص امام حسین (ع) نیست. مراد از «الدلیل علی ذات الله»، توجه دادن خلایق به سوی ذات احدیت است، زیرا ذات حق به ما هو ذات دست‌نیافتنی است و حضرات معصومین (ع) با وجودشان، واسطهٔ این توجه هستند، همانطور که با نام‌های خدا، حضرت حق را می‌خوانیم.

روزی‌هایی که به دست ما می‌رسد، ابتدا بر معصومین (ع) یا امام هر عصر عرضه می‌شود و سپس ایشان آن را به بندگان خدا می‌رسانند. این واسطه‌گری، نشان‌دهندهٔ ارزش و حکمت الهی است و از زمان حضرت آدم (ع) نیز جاری بوده است. حضرات معصومین (ع) واسطهٔ فیوضات الهی هستند و این وابستگی به اسباب متعالی، به رشد و ترقی مخلوقات سرعت می‌بخشد.