اهل‌بیت و تاریخ اسلام

مداحی و نوحه‌سرایی خوانندگان برای امام حسین (ع) در دو ماه محرم و صفر کاری نیکو و قابل تمجید است و موجب اجر الهی می‌شود. مهم این است که این محبت و نوکری امام حسین (ع) همیشگی باشد و دوازده ماه سال را حسینی بمانیم، زیرا حسین (ع) نماد شور و عشق الهی و حیات طیبه است.

همه مخلوق خدا هستند و در تکوین برابرند. رسیدن به کمال بندگی و انطباق تشریع بر تکوین، هدف سیر و سلوک است. کسی که در تبعیت و عینیت صد در صد با امامش باشد، با او در درجات بهشت خواهد بود و این همان معنای «عین امام شدن» است.

بله، بهشت حضرت آدم علیه السلام بهشتی از بهشت‌های دنیا بود، نه بهشت اخروی. این بهشت دنیوی دارای خورشید و ماه بود و اگر از بهشت‌های اخروی محسوب می‌شد، حضرت آدم و حوا هرگز از آن خارج نمی‌شدند.

به هر یک درهمی که برای فرستادن فردی به زیارت کربلا هزینه شود، خداوند همانند کوه احد حسنات برای او منظور می‌فرماید و چندین برابر آنچه متحمل شده را به او بازمی‌گرداند. همچنین، بلا و گرفتاری‌هایی که بطور قطع نازل شده را از او دفع نموده و مال و دارایی او را حفظ و نگهداری می‌کند.

ارتباط خالق با امام حسین (ع) در لحظه لحظه واقعه کربلا در سطحی خاص و متعالی برقرار بود. با این حال، در مورد اینکه آیا خداوند مستقیما به امام حسین (ع) در شهادت علی اصغر (ع) تسلیت گفته است، در متن روایتی یافت نشد.

منکران ولایت و مبغضان حجج الهی مخلد در جهنم بوده و بوی بهشت را استشمام نخواهند کرد. بهشت دارای طبقات و درجات مختلف است و شرط رفافت و قرابت با حجج الهی، هماهنگی دل، زبان و عمل در محبت و مودت آنهاست. بهشتیان به منازل شیعیان می‌نگرند، همان‌گونه که آدمی به ستارگان آسمان می‌نگرد.

روایت «ولایت علی بن ابی طالب حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی» به چتر امن و امنیت الهی برای مؤمنان اشاره دارد که همان رحمت رحمانیت الهی است. اما حدیث غیبت امام به سایه لطف حضرات بر سر تمام خلایق اشاره دارد که همان رحمت رحمانیت الهی است.

بر اساس احادیث رجعت، امیرالمؤمنین (ع) آخرین حجت روی زمین خواهند بود و در زمان رجعت، تمام انبیاء و اولیاء و ائمه یاور ایشان خواهند بود. رجعت عمومی نیست و تنها کسانی که محض ایمان یا محض شرک بوده‌اند، بازمی‌گردند.

روضه و مداحی در صورت توجه و عدم عادی شدن، موجب نشاط و انبساط روحی است و به عقل کمک می‌کند. عادی شدن مصیبت خیانت است و امام حسین (ع) فرمودند اندوهگینان را با شادی برمی‌گردانند. گوش دادن به مداحی تاثیر منفی ندارد بلکه نشاط افزا است و تحریک قوه خیال تحت مدیریت عقل باعث غلبه آن است.

روایتی مبنی بر اینکه امام حسین (ع) در شب عاشورا به یارانش فرموده باشند هر کس حق‌الناسی بر گردن دارد، برود و آن حق را ادا کند که خداوند شهادتش را نمی‌پذیرد، در منابع یافت نشد. همچنین به لحاظ اینکه یاران حضرت در مراتب عالیه بندگی خدا قرار داشتند، تاکید این موضوع از طرف حضرت بر یاران پاک و رشیدش که عالم به تمام احکام شرعی بودند، دور از تصور به نظر می‌رسد.

شمولیت حدیث ثقلین برای تمام مسلمانان در هر عصر و زمان، از طریق ضمایر حاضر در قرآن که دایره شمولشان تمام اعصار را در برمی‌گیرد و همچنین قرائن موجود در خود حدیث، مانند لفظ «ابد» در برخی نسخ، اثبات می‌شود. مخاطبین حضرت رسول اکرم (ص) در روز غدیر، نمایندگان و اسناد ابلاغ ایشان برای تمام اعصار تا روز قیامت هستند.

دریافت رزق‌های مخصوص ماه محرم، شامل بکاء، زیارت، شفاعت و خون‌خواهی امام حسین (ع)، رزق برائت از دشمنان ایشان و آمادگی برای حضور در لشکر امام زمان (عج) در این ماه بسیار مغتنم است. این روزی‌های الهی در زمان‌های دیگر به راحتی در دسترس نیستند، لذا باید مترصد بود و آن‌ها را از دست نداد.

شناخت هر امام، جنبه‌ای از حکمت الهی است و برای سیر و سلوک کامل، باید تمام ائمه را شناخت. هر امام جنبه پنهان و آشکاری دارد که در وجود خود و دیگر ائمه منعکس می‌شود. نورانی نشان دادن صورت مبارک حضرات در تصاویر، به دلیل احترام به ساحت مقدس آنها و اقرار به عجز قلم بشری در صورتگری آنهاست. حضرات معدن انوار الهی هستند و چشم بینا می‌تواند سیمای آنها را در بحارالانوار بیابد.

محبت اهل بیت بدون پذیرش ولایت، اگر خالص باشد، راه هدایت را برای فرد می‌گشاید و ممکن است در ثانیه آخر زندگی به شهادتین و اقرار به ولایت ائمه اطهار (ع) و تصدیق قرآن منجر شود. محبت باید در میدان عمل به اثبات برسد، زیرا میدان نظر لازم است اما کافی نیست.

ادعای اینکه عتاب حضرت موسی به هارون به دلیل انکار عبادت گوساله در نظام تکوین بوده، تهمتی آشکار به خدا و رسولان است. نظام تکوین بر توحید استوار است و شرک تکوینی وجود ندارد. اذن الهی به تحقق افعال اختیاری مخلوقات تعلق می‌گیرد، نه به خود شرک. پرستش گوساله در نظام تشریع و به اذن الهی برای تحقق اراده قوم بنی اسرائیل رخ داد، نه اینکه خود شرک در نظام تکوین جایز باشد.

کافر نمی‌تواند مولا امیرالمؤمنین علی (ع) را دوست داشته باشد، زیرا محبت ایشان ملازم با ایمان است و پیامبر (ص) فرمودند: «علی را فقط مؤمن دوست می‌دارد و او را جز کافر دشمن نمی‌دارد». خداوند کافران را دوست نمی‌دارد و علی (ع) صراط محبت الهی است. بنابراین، کافر نمی‌تواند مشمول دعای «اللهم وال من والاه» شود.

امام زمان (عج) جشن‌های ولادت امامان و اعیاد را در مکان‌های پاک و زیبا مانند مکه، مدینه و دیگر آستانه‌های مقدس برگزار می‌کنند. در دوران غیبت، ایشان دل‌های پاک و معطر مؤمنان را محل حضور و سرور خود قرار می‌دهند و به همین دلیل، دل شما در مناسبت‌ها شاد می‌شود.

حیا و ملاحظه عاطفی پیامبر (ص) نسبت به مردم، نکته‌ای مثبت و نشانه محبت ایشان در هدایت امت است. خداوند برای دفاع از رسولش، مردم را توبیخ می‌کند و پیامبر نیز از اوامر الهی تخلفی نداشتند. خداوند، پیامبر را از زحمت افزون‌تر در هدایت امت معاف می‌دارد.

شجاعت حضرت علی (ع) به معنای قدرت الهی بود که به ایشان اجازه می‌داد کارهای غیرممکن را انجام دهند و دشمنان اسلام را ادب نمایند. این قدرت، ناشی از یاری خداوند متعال بود.

بله، امام زمان (ع) نیز در عید غدیر جشن می‌گیرند و تمام فرشتگان و خوبان عالم با ایشان شادی می‌کنند. مراسم جشن امام زمان (ع) مخصوص بوده و هیچ جشنی با آن شباهتی ندارد و دل‌های پاک را از شیرینی آن پر می‌سازند.