اهل‌بیت و تاریخ اسلام

تفسیر آیه ۷۳ سوره زمر که مؤمنین را قبل از ورود به بهشت، ملاقات طولانی با امام حسین (ع) می‌داند، صحیح نیست و با طبع و ذوق تفسیر شده است. این تفسیر، امام حسین (ع) را از سایر اهل بیت جدا می‌کند و با روایات دیگر در مورد عظمت گریه بر آن حضرت و جایگاه مؤمنین در قیامت منافات دارد. مؤمنین واقعی در قیامت شاد و در امان هستند و مجلس ذکر امام حسین (ع) را بر ورود به بهشت ترجیح می‌دهند.

عبارت «انزل علیک» به جایگاه رفیع پیامبر اسلام به عنوان دریافت‌کنندهٔ کامل کلام الهی اشاره دارد که جان مبارکشان ظرف لبریز از وحی است. اما «انزل الیک» بر نقش ایشان به عنوان مرکز ارتباط و واسطهٔ فیض الهی برای خلایق تأکید می‌کند؛ ایشان مرکز مخابرات پروردگارند و راه سلوک به سوی خدا از ناحیهٔ ایشان است.

تمام انبیاء عظام در حوزه مسئولیت خود دارای عصمت بودند، اما رتبه بندگی، روح و روان، عبادت و اطاعتشان متفاوت بود. درجه عصمت انبیاء با گستردگی رسالتشان فرق داشت. مقام امامت برتر از نبوت است و ائمه اطهار علیهم السلام وارث تمام انبیاء عظام هستند.

کثرت زائران اربعین حسینی نشان از انقلاب فطری در خلایق عالم و آغاز تجلی آیات ظهور حضرت بقیه الله الاعظم است. محدودیت تعداد حجاج در مراسم حج تمتع نیز به سیاست‌های مرموزانه حاکمان حجاز بازمی‌گردد؛ در صورت فراخ‌تر شدن میدان حج، سیل شیفتگان این مراسم جلوه‌گری خواهد نمود. امام حسین (ع) حج مجسم و احیاگر شریعت محمدی هستند.

زیارت اربعین تأثیر سیاسی دارد اما محدود به آن نیست؛ بلکه تأثیری جهانی و فراجهانی دارد که روح بندگی الهی را بالا می‌برد، انسانیت را تقویت می‌کند و آمادگی رزمی برای ظهور است. این همایش آغاز اجتماع قلوب روی محور ولایت و تمرین مهاجرت الی الله است.

قبولی عزاداری و تاثیر گریه‌ها به امام حسین (ع) منوط به داشتن ایمان و تقواست. خدا تنها از پرهیزگاران می‌پذیرد و کسی که احترام سیرت و مرام حسینی را نگه ندارد، از روح آثار و برکات حسینی محروم خواهد بود. اعمال زشت و قبیح، زیبایی و اجر هر نوع عرض ارادت به ساحت امام حسین (ع) را تباه می‌کند.

آیات سوره جمعه، آل عمران و احزاب به تداوم رسالت پیامبر اسلام (ص) برای نسل‌ها و امت‌های بعدی اشاره دارند و امکان بعثت پیامبران دیگر پس از ختم نبوت را رد می‌کنند. این آیات همچنین به میثاق انبیاء در عالم ذر برای یاری رسول اکرم (ص) و مقام ایشان به عنوان خاتم‌الانبیاء و اولی‌الالباب اشاره دارند.

درک آیات متشابه قرآن تنها از طریق آیات محکمات میسر است. اهل بیت (ع) مصداق آیات محکمات و ائمه ضلالت مصداق آیات متشابهات هستند که پیروانشان گمراه می‌شوند. قرآن بدون عترت، متشابهات است و تمسک به ثقلین، راه درک حقایق آیات است. تاویل آیات به معنای رسیدن به حقیقت آنهاست.

علم غیب ائمه معصومین (ع) در زمان امامت به اذن الهی است، اما قبل از آن و در زمان لیلة المبیت، امام علی (ع) علم غیب نداشتند تا زیبایی فداکاری ایشان آشکار شود. عملکرد امام حسین (ع) در کربلا نیز بر اساس عقلانیت محض و علم به آینده بود و ایشان به عمر سعد درباره خوردن گندم ری هشدار دادند.

در مورد افراد عادی، در شرایط اضطراری حرمت برخی احکام تا دفع اضطرار برداشته می‌شود. اما وجود مبارک امام علی (ع) به دلیل آیه تطهیر، پاک است و خون ایشان نیز پاک می‌باشد. ایشان روح و حقیقت نماز و علت قبولی نماز خلائق هستند.

برای اینکه دست‌پرورده مولایمان علیه السلام شویم، لازم است با صبر و حوصله و نیت خالص، احادیث مربوط به خصلت مؤمنین و علائم شیعیان را با دقت مطالعه کنیم. پاسخ کافی و شافی در این احادیث نهفته است. با تبعیت از مولا و اقتدا به آثار و اعمال ایشان می‌توان به سوی ایشان حرکت کرد و در تنور مولا وارد شد.

مرگ تنها درد درمان‌ناپذیر است و هیچ طبیبی نمی‌تواند اجل الهی را به تاخیر بیندازد. حضرت زهرا (س) با رضایت به قضای الهی دعوت حق را لبیک گفتند. اگر زمان اجابت دعوت حق نرسیده بود، خودشان یا مولا طبابت می‌فرمودند. رسول خدا (ص) فرمودند: مداوا کنید، زیرا خدا هر دردی را نازل کرده، دوای آن را نیز نازل کرده است، مگر مرگ را.

کسی که پرورده امیرالمومنین علیه السلام باشد، مالک اشتر زمان، سلمان و ابوذر دوران می‌گردد. کلامش عطر مولا را خواهد داد و از بوی بیگانگان به دور خواهد بود. چنین فردی جذب مولا شده و رنگ و لعاب قرآن و عترت را به خود می‌گیرد و جز از چشمه ثقلین هیچ مشرعی نخواهد داشت.

نسبت دادن صفات به علامه حسن زاده آملی، نظر شخصی است و نمی‌توان آن را به خداوند و اهل بیت (ع) نسبت داد. تنها کسی می‌تواند سخن خود را به خدا و رسولش منتسب کند که از قوه وحیانی برخوردار باشد. طرح چنین سوالاتی با تهمت و کینه توزی نادرست است.

شیعیان به عنوان واسطه بین مردم و اهل بیت علیهم السلام عمل می‌کنند. برای تقرب به اهل بیت، باید کسانی را پیدا کرد که خودشان حافظ دین، مطیع امر مولا و مخالف هوای نفس باشند. این ویژگی‌ها نشان‌دهندهٔ ارتباط صحیح فرد با اهل بیت است.

بر اساس روایات، زیارت مرقد امام حسین علیه السلام بر مردان و زنان واجب است. بنابراین، اگر حکم زیارت برای زن وجوب داشته باشد، در صورت ممانعت شوهر، زن می‌تواند بدون اذن او به زیارت رود. این حکم بر اساس فتوای مرجع تقلید هر شخص استوار است.

کافر در قیامت آرزو می‌کند کاش خاک بود تا از عذاب الهی در امان باشد، زیرا خاک هیچ خاصیت، جلوه، ثمر و اثری ندارد، فقیر، تهی، خوار و ذلیل است و از هر درد و رنجی به دور است. این آرزو در مقابل جایگاه والای شیعیان علی (ع) که «ابوتراب» است، بیان می‌شود.

کسی که به ناحق ادعایی کند هلاک می‌شود و کسی که با دروغ مقامی طلب کند، محروم می‌گردد. راه میانه، جادهٔ اصلی است و هر کس اندازه خود نداند، در جهالت است. ستایش جز خدا سزاوار نیست و ملامت جز خود را نباید.

قضاوت دربارهٔ دیگران، به‌ویژه بزرگان اهل علم، نیازمند ویژگی‌هایی چون علم کامل، عدالت و اشرافیت فنی به موضوع مورد قضاوت است. شخصیت فرد نمی‌تواند ملاک کافی برای تایید سخنانش باشد و باید با معیار ثقلین (قرآن و عترت) سنجیده شود تا از انحرافات فکری و احساسات شخصی جلوگیری گردد.

روایت اجتناب گوسفندان از آب فرات به دلیل غم شهادت امام حسین، مرسل و ضعیف شمرده شده است. شبهات مطرح شده درباره اقامت حضرت اسماعیل در مکه، علم غیب انبیا و انقراض نسل در کربلا با تحلیل روایات مشابه و حکمت الهی قابل پاسخ است. اقامت اصلی حضرت اسماعیل در مکه منافاتی با سفر ایشان به مناطق دیگر ندارد و علم غیب انبیا نیز به معنای احاطه کامل بر همه امور نیست.