نقد شبهات

روایت دلقک فرعون صحیح السند نیست و حتی اگر صحیح باشد، دلالتی بر قدسیت ذاتی لباس روحانیت ندارد. عالم نماها دزد رداء نبوت و امامت هستند و ظاهرشان نباید فریبنده باشد. خدای تعالی فرمودند: هر کس ظاهرش آراسته تر از باطنش باشد، دشمن من است.

ارتباط خالق با مخلوقات، چه در عالم مادی و چه مجرد، فراتر از درک بشری است. خدا با همه چیز است بدون آمیختگی (مع کل شیء لا بمقارنه) و غیر همه چیز است بدون جدایی (غیر کل شیء لا بمزایله). این سخن امام علی (ع) برای تطهیر ذهن از نواقص درک و ادراک است.

جمله «خدا غیری است که عین است و عینی است که غیر است، داخلی است که خارج است و خارجی است که داخل است» سخنی جاهلانه و نادرست است. این عبارت به اشتباه خدا را در عین حال که غیر اشیاء است، عین آنها و در عین حال که داخل آنهاست، خارج آنها می‌داند. ارتباط خالق با مخلوقات نه به صورت مقارنت است و نه جدایی کامل، بلکه او با همه چیز است بدون آمیختگی و غیر همه چیز است بدون جدایی.

هجوم به خانهٔ امیرالمؤمنین (ع) ناگهانی و غافلگیرانه بوده است. حضرت زهرا (س) پس از دستگیری مولا برای دفاع از ایشان اقدام کردند و در این مرحله مجروح شدند. این استدلال که ایشان برای جلوگیری از جنگ پشت درب رفتند، با توجه به ماهیت غافلگیرانهٔ حمله و جراحات وارده، قابل پذیرش نیست؛ زیرا مهاجمان با حیله و دسیسه وارد خانه شدند تا مولا را غافلگیر کنند.

حضرت علی (ع) در پاسخ به منجمی که دربارهٔ نحس بودن زمان هشدار داده بود، فرمودند که باور به چنین پیش‌گویی‌هایی تکذیب قرآن و بی‌نیازی از یاری خداست. ایشان علم نجوم را جز برای جهت‌یابی، مذموم دانسته و حرکت را به نام خدا آغاز کردند.

حدیثی که در مشارق الانوار از امام علی (ع) نقل شده و اوصافی چون «کلمه الله، حجه الله، وجه الله» را برای امام برمی‌شمرد، از نظر سندی ضعیف است. با این حال، بسیاری از این اوصاف قابل تأویل هستند و اطلاع ائمه از غیب به اذن الهی ممکن است. عبارت «تصرف علی الاطلاق» مبهم بوده و احتمال وضع آن وجود دارد، زیرا در نسخه علامه مجلسی موجود نیست.

طب اسلامی محدود به عناصر شیمیایی یا گیاهی نیست و دامنه آن بسیار گسترده‌تر است. خداوند در قرآن به شفابخشی خود (وإذا مرضت فهو یشفین) و همچنین به عسل به عنوان شفای مردم (یخرج من بطونها شراب مختلف ألوانه فیه شفاء للناس) اشاره کرده است. روایاتی نیز از ائمه (ع) در مورد طب و سلامتی وجود دارد که نشان‌دهندهٔ توجه ایشان به این امر است.

داستان غدیر و نصب حضرت علی شباهت زیادی به داستان حضرت موسی و فتنه سامری دارد. همان‌گونه که بنی‌اسرائیل در غیبت چهل روزه موسی، گوساله پرست شدند و از تبعیت هارون سر باز زدند، امت پس از رحلت پیامبر نیز غدیر را به فراموشی سپردند.

کسانی که مدافعان حرم را مزدور می‌خوانند، باید تهدیدات داعش را مرور کنند و بدانند که این گروه منحصر به سوریه نیست و به حرم امامان نیز حمله کرده است. دفاع از حریم، پیشگیری از ورود دشمن به کشور است، همانطور که مولا علی (ع) فرمودند: «پیش از آنکه سپاه بر سرتان کشند، بر آنها بتازید.

ملاک عبادت حقیقی، انطباق ظاهر با باطن و تجلی آن در عمل است، نه صرف نمایش دینداری. تمسک به ثقلین (قرآن و عترت) مسیر روشن دین را مشخص می‌کند وگرنه کج‌فهمی از دین، شخص را به قاتل دین تبدیل خواهد کرد. تفاوت دیندار واقعی با مدعی، مانند الماس با جواهر بدلی است و قرآن و عترت معیار تشخیص حق از باطل هستند.

سکوت امام علی (ع) در برابر وقایع پس از رحلت پیامبر (ص) و شهادت حضرت زهرا (س)، ناشی از تسلیم محض به قضای الهی و علم به ضرورت حفظ دین بود، نه بی‌تفاوتی. حمله به خانهٔ ایشان و شهادتشان، امری قطعی است و نباید با استدلال‌های خام آن را زیر سوال برد.

این عبارات که به صورت پرسش و پاسخ از خدا نقل شده، ذوقی است و نویسنده تلمیحاتی به آیات داشته است. اما جمله آخر آن، یعنی «چون من از تو هستم و تو از من»، به دلیل نسبت دادن صدور خدا از مخلوق، بوی شرک می‌دهد و با مبانی توحیدی در تضاد است. این جمله جاهلانه و گستاخانه است و خدا را صادر مخلوقات معرفی می‌کند.

کلیپ ارسالی حاوی مطالب کذبی است. حتی اگر فرض کنیم محاسن طرح شده در آن صحیح باشد، در برابر خطای بزرگتر یعنی تعدی به حریم ولایت امیرالمؤمنین (ع)، هیچ ارزشی ندارد. رد و عدم قبولی ولایت ولی حق باعث می‌شود تمام محاسن دیگر باطل و به آتش کشیده شوند، چه رسد به اینکه غاصب ولایت ولی خدا باشد.

گوش دادن به صوت قرآن قاری منافق می‌تواند قلب را مسموم کند و به آلودگی نفاق گرفتار سازد. قاری قرآن باید عامل به دستورات آن باشد، وگرنه منافق و ملعون است. بسیاری از منافقین امت از قاریان هستند و باید از آنها دوری کرد.

وهابیان معتقدند تفسیر شیعه از روایت «رب الارض» به امام علی (ع) نوعی غلو و شرک است، زیرا واژهٔ «رب» با الف و لام تنها بر خداوند اطلاق می‌شود و اختصاص به او دارد. آنها تأویل شیعه از این واژه به امام را موجب دور شدن مردم از خداوند می‌دانند.

تلقی کتب پزشکی قدیم از روح، به معنای باد، گاز یا بخاراتی است که از اخلاط بدن حاصل می‌شود و با روح شرعی (نفس ناطقه) متفاوت است. این روح طبی، حامل قواست و از خون و هوا ایجاد می‌شود. تقسیم‌بندی روح طبیعی (کبد)، نفسانی (مغز) و حیوانی (قلب) در این کتب مطرح شده است. اما حیات واقعی آدمی، نفخه الهی است و این تقسیم‌بندی ارتباطی با آن ندارد.

فرقه‌هایی که با لعن و ناسزاگویی به مقدسات اهل سنت، سعی در ایجاد اختلاف بین شیعه و سنی دارند، توسط کشورهای بیگانه حمایت می‌شوند. رهبران این گروه‌ها با ادعای مرجعیت دینی، مردم را فریب می‌دهند. برخورد با این افراد و حامیان سرسختشان باید با بصیرت و دوری از جهل باشد، زیرا جهل، عالم بی‌عقل را می‌کشد.

اینکه ابن ملجم ملعون ضمن ضربه زدن «یا علی» گفته باشد، هیچ پایه و اساسی ندارد و برگرفته از شعر شاعری است. سخن ابن ملجم لعین هنگام وارد آوردن ضربه این بود: «الحکم لله یا علی لا لک و لا لأصحابک» که همان شعار خوارج بود.