اخلاق و عرفان

معرفت، درک چیزی از روی اثر آن با اندیشه و تدبر است و اخص از علم می‌باشد. علم به خدا به معنای احاطهٔ ذات اوست که ممکن نیست؛ اما معرفت خدا، اشراف بر آیات و نشانه‌های الهی است. انسان با شناخت خود، خدا را می‌شناسد؛ زیرا خود آیه و نشانهٔ خداست.

راضی واقعی به قضای الهی شدن، رسیدن به مقام والای رضاست که فراتر از عشق و محبت است. این مقام با طی کردن راه عشق و محبت الهی از طریق اطاعت، بندگی، تقوا، ورع و علم حاصل می‌شود. معرفت و تهذیب نفس، سفینه‌ای به سوی رضا است و داناترین مردم به خدا، راضی‌ترین آنهاست.

می‌توان با یک توبه واحد از همه گناهان توبه کرد، اما هر گناه تبعات و جبران مجزایی دارد. یادآوری و اعتراف به تک‌تک گناهان در درگاه الهی، اثر ژرفی بر دل و جان آدمی می‌گذارد و به جبران مجزای هر گناه کمک می‌کند.

برای حضور قلب در نماز، دوری از دنیا و رغبت به آخرت، تربیت، معرفت و تهذیب نفس مؤثر است. دقت در مقدمات نماز مانند وضو، تاثیر بسزایی دارد. نماز خود را آخرین نمازتان بدانید و عبارات و نیت‌ها را قبل از ادا، از دل بگذرانید؛ یعنی قبل از گفتن، با تمام وجود قصد کنید.

سریع‌ترین راه رسیدن به ۷۵ سرباز عقل، مراقبت از کتاب فطرت و باز نگه داشتن آن است. قرآن نمایی از کتاب فطرت است و با گشوده شدن دل به قرآن، پیوند انسان با عقل و جنودش محکم می‌شود. چنگ زدن جدی به قرآن و عترت، وجود انسان را مزرعه و گلستان مکارم الاخلاق و آبادگاه جنود عقل می‌سازد.

راضی واقعی به قضای الهی شدن، رسیدن به مقام والای رضاست که فراتر از عشق و محبت است. این مقام با طی کردن راه عشق و محبت الهی از طریق اطاعت، بندگی، تقوا، ورع و علم حاصل می‌شود. معرفت و تهذیب نفس، سفینه‌ای به سوی رضا است و داناترین مردم به خدا، راضی‌ترین آنهاست.

هرچند می‌توان به یک توبه واحد برای تمام گناهان اکتفا کرد، اما هر گناه تبعات خاص خود را دارد که بایستی مجزا جبران شود. همچنین، یادآوری تک‌تک گناهان و اعتراف به آن‌ها در درگاه حق، اثر ژرفی بر دل و جان آدمی می‌گذارد.

برای حضور قلب در نماز، دوری از دنیا و رغبت به آخرت، تربیت، معرفت و تهذیب نفس مؤثر است. دقت در مقدمات نماز مانند وضو، تاثیر بسزایی دارد. نماز خود را آخرین نمازتان بدانید و عبارات و نیت‌ها را قبل از ادا، از دل بگذرانید؛ یعنی قبل از گفتن، با تمام وجود قصد کنید.

سریع‌ترین راه رسیدن به ۷۵ سرباز عقل، مراقبت از کتاب فطرت و باز نگه داشتن آن است. قرآن نمایی از کتاب فطرت است و با گشوده شدن دل به قرآن، پیوند انسان با عقل و جنودش محکم می‌شود. چنگ زدن جدی به قرآن و عترت، وجود انسان را مزرعه و گلستان مکارم الاخلاق و آبادگاه جنود عقل می‌سازد.

مراقبه عملی نفس در قالب ۲۳ قسمت با عنوان «سیر و سلوک عرفانی، از منزلگاه خانه و خانواده، از منظر قرآن و عترت» ارائه شده و ادامه خواهد داشت. انجام نماز شب و اعمال مستحبه برای کسی که نماز قضا بر ذمه دارد، مانعی ندارد.

قساوت قلب علل متعددی دارد از جمله معصیت الهی، خوردن مال حرام، آرزوهای دنیوی، ثروت زیاد، غم‌های دنیوی، نشست و برخاست با مرفهین و اهل کبر، رفاقت با اهل فحاش، شکار، قصابی، لهویات، موسیقی غنا، نشست و برخاست با زنان غیرمؤمنه، خنده زیاد، فراموشی ذکر خدا، پرحرفی، پرخوابی و سهل‌انگاری در عبادات به‌خصوص نماز. رفع این موانع و روی آوردن به معنویات، دوستی با قرآن و عترت، تفکر، خواندن مناجات و نماز شب باعث تلطیف قلب می‌شود.

بر اساس ظاهر برخی آیات، اطاعت از مادربزرگ مانند اطاعت از مادر واجب است و دعای او نیز مانند دعای مادر مؤثر و مورد توجه است.

دل و جان آدمی هرچند از جسم تاثیر می‌پذیرد، اما اسیر و محکوم آن نمی‌شود؛ نفس انسان جسم را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. غضب آدمی هیچ ربطی به مزاج صفراوی ندارد و فزونی صفرا نمی‌تواند اعتدال مزاح فرد با ایمان را تغییر دهد. روح بلند مؤمن واقعی چنان به محل اعلا آویخته است که جسم حقیرش نمی‌تواند آن را تحت تاثیر قرار دهد.

تعلقات در جان آدمی به دلیل وجود نفس است، حتی اگر شیطان نباشد؛ نفس انسان قبل از شیطان او را فریب می‌دهد. عالم برزخ نمایشگاه اعمال دنیوی است که افکار، اعمال و نیات عینیت می‌یابند و هر کس در گرو اعمال خویش است. عبادت سه نوع است: تاجرانه، بردگان و احرار که رضوان خدا را می‌جویند. عالم برزخ دانشگاه بندگی خداست.

وسواس عملی و ذهنی هم از جانب نفس انسان و هم از جانب شیطان است. بهترین راه درمان آن پناه بردن به درگاه خدا با خواندن ادعیه قرآنی مانند «أعوذ بک من همزات الشیاطین» و سوره های ناس و فلق، آیت الکرسی و دعاهای صحیفه سجادیه با حضور قلب است.

کسالت زیاد در عبادت ریشه در عدم باور قوی و ضعف ایمانی دارد. این سستی در انجام عبادات نشان‌دهندهٔ عدم استحکام در پایه‌های اعتقادی فرد است.

ناراحتی‌ها و دگرگونی‌های ناگهانی روحی می‌تواند علل مختلفی داشته باشد، از جمله دل‌بستگی به دنیا، عالم بی‌عمل بودن، شک درونی، خشم فروخورده، دوری از خدا، عدم رضایت به قضای الهی، کفاره گناه، یا آزار شیاطین. برای درمان این حالات، ذکر «لا حول و لا قوه إلا بالله»، شستن سر با سدر و اقامه نماز توصیه شده است.

برای رسیدن به عشق الهی و خواندن نماز صبح از روی عشق نه ترس، باید کاری کنیم که خدا عاشق ما شود و این با پیروی از رسول خدا (ص) میسر است. پیروی از رسول، چنگ زدن به قرآن و عترت است. محبت واقعی به خدا، باعث پاکی باطن، اخلاص، صداقت، وفای به عهد و بهترین اعمال می‌شود.

صدایی که ادعا می‌کند خداست و دستور اطاعت می‌دهد، از القائات شیطان است و نباید به آن اعتماد کرد. خداوند به پیامبران و معصومین علیهم السلام وحی می‌کند و سخنانشان از هوای نفس نیست. برای دوری از این تلقینات، باید به قرآن و عترت تمسک جست و از دعای هفدهم صحیفه سجادیه غفلت نکرد.

عبادت یعنی ابراز عشق و محبت به محبوب؛ هر کس عاشق هر چیزی شود، مشغول عبادت آن می‌شود. محبت دنیا و متعلقاتش مانع عشق الهی و درک لذت عبادات است، زیرا خدا در نهاد انسان دو قلب قرار نداده است. کسی که عاشق خداست، عاشق عبادت او نیز هست.