اهل‌بیت و تاریخ اسلام

خداوند اجازهٔ دعا و اجابت آن را داده و هیچ واسطه‌ای بین بنده و خدا نیست. شفاعت نیز امری الهی است که به اذن خدا به هر کس اراده کند، عنایت می‌شود. خداوند از هر چیز به ما نزدیک‌تر است و شفیع اول خود خداست و شفاعت‌پذیری به فرمان اوست.

زیارت امام حسین (ع) نشانهٔ محبت و عشق الهی است و باعث تجدید حیات بندگی می‌شود. کسی که بدون عذر زیارت نکند، از اهل بهشت نخواهد بود و تنها میهمان آن‌ها خواهد بود. بارگاه امام حسین (ع) خود بهشتی برتر از بهشت است و زیارت آن، تجدید حیات بندگی و جریان دادن ثار الهی در رگ‌های عبودیت است.

واقعهٔ ردالشمس برای امام علی (ع) شهرت روایی دارد و به دلیل کثرت راویان در طبقات مختلف، به تواتر می‌رسد. این واقعه برای پیامبر (ص) و سلیمان (ع) نیز نقل شده است و نشان‌دهندهٔ عظمت امام علی (ع) است.

برای داشتن زیارتی بامعرفت به معصومین (ع)، توصیه می‌شود در دانشگاه زیارت جامعه کبیره تحصیل کرده و با صفای دل، حضور قلب و تفکر و تأمل، آن را قرائت کنیم. این روش، راه معرفت عالی برای زیارت و دیدار حضرات را باز می‌کند.

اصول دین ابتدا به پذیرش ربانیت و وحدانیت پروردگار، سپس ایمان به رسول خدا و در نهایت ولایت ائمه اطهار (ع) بازمی‌گردد. اهل بیت (ع) به عنوان تجلی توحید و اسباب تقرب به خدا، نقش اساسی در فهم و تحقق اصول دین دارند و مودت ایشان مزد رسالت است.

جملات «أسماؤکم فی الأسماء و أجسادکم فی الأجساد...» در زیارت جامعه کبیره به معنای برتری و والایی اهل بیت (ع) است. نام‌هایشان شیرین‌ترین نام‌ها، تن‌هایشان پاک‌ترین تن‌ها، ارواحشان برتر از ارواح دیگران و قبورشان محل زیارت و کرامت الهی است، که این خود تفسیری از جایگاه نورانی و بی‌مانند ایشان می‌باشد.

صراط مستقیم، امن‌ترین و کوتاه‌ترین راه به سوی دیدار الهی است که به زبان ساده، همان پیروی از قرآن و عترت (اهل بیت علیهم السلام) می‌باشد. حرکت در این جاده با محبت و تبعیت از فرامین آنها، ما را به رضوان الهی می‌رساند و از راه‌های انحرافی مصون می‌دارد.

تبری باید خالصانه و محض رضای خدا انجام شود و نباید ابزاری برای کینه‌افزایی یا تخریب اتحاد باشد. تبری ناشیانه ارزش خود را از دست می‌دهد و ممکن است باعث انحراف یا تثبیت ضلالت مخالفان شود. تولی و تبری باید تابع سیره نبوی و علوی باشد.

کتاب «ازواج رسول خدا آمهات المومنین» نوشته امیرحسن خنجی مورد قبول شیعه نیست. این کتاب به دلیل توهین به شخصیت پیامبر اکرم (ص) و همسرانشان، به ویژه حضرت خدیجه (س)، و استفاده از منابع غیر مستند، سراسر بی‌انصافی و کینه‌توزی علیه اسلام است.

شب قدر در هر عالمی تجلی خاص خود را دارد و جلوه آن در دنیا با جلواتش در ملکوت اعلا متفاوت است. ارتقاء رتبه امام زمان (عج) تا ملاقات قرآن و عترت در کنار حوض کوثر ادامه خواهد یافت و پس از آن، شکل دیگری به خود خواهد گرفت.

حاجت خواهی از معصومین (ع) به این معنا که از آن‌ها بخواهیم «خدایی کنند»، توسلی زیبا و پسندیده نیست. اما آن‌ها بهترین اسباب و وسیله برای رسیدن به خدا هستند و توسل به ایشان جایز و مطلوب است. هر عملی که به نیت قرب الهی انجام شود، پاداش دارد. ممکن است در بیان داستان‌ها سهوی رخ داده باشد.

شب قدر فرصتی برای حلول و طلوع متعالی است که آثارش می‌تواند تا ابد ادامه یابد، هرچند محدوده زمانی آن تا طلوع فجر است. درک حقیقت شب قدر، شخصیت فرد را دگرگون می‌کند و اولیای الهی مانند امام علی و حضرت زهرا (س) به منزلت آن رسیده‌اند.

شب قدر فرصتی متعالی است که آثارش محدود به طلوع فجر نیست و می‌تواند تا ابد ادامه یابد، مانند روحی که در جسم حلول می‌کند. باطن شب قدر، شخصیت فرد را متحول می‌سازد؛ چنانکه امام علی (ع) و حضرت زهرا (س) به منزلت شب قدر هستند. شناخت فاطمه (س) به معنای درک شب قدر است.

شب قدر فرصتی متعالی است که آثارش محدود به طلوع فجر نیست و می‌تواند تا ابد ادامه یابد، مانند روحی که در جسم حلول می‌کند. باطن شب قدر، شخصیت فرد را متحول می‌سازد؛ چنانکه امام علی (ع) و حضرت زهرا (س) به منزلت شب قدر هستند. شناخت فاطمه (س) به معنای درک شب قدر است.

اینکه ابن ملجم ملعون ضمن ضربه زدن «یا علی» گفته باشد، هیچ پایه و اساسی ندارد و برگرفته از شعر شاعری است. سخن ابن ملجم لعین هنگام وارد آوردن ضربه این بود: «الحکم لله یا علی لا لک و لا لأصحابک» که همان شعار خوارج بود.

سلام باب زیارت است و بهترین طریق و سبیل دیدار و نمک هر زیارتی محسوب می‌شود. بنابراین، سلام دادن به امام حسین (ع) به عنوان بخشی از زیارت ایشان تلقی می‌شود.

وضوح یک امر دلیلی بر افشای آن نیست و نیازی به تغییر بیان مخفی به تصریح نیست، زیرا همان بیان مخفی اثر خاص خود را خواهد داشت. دعای لعن حضرت را یک فرد شیعی شنیده و از طرف دیگر حضرت در خلوت خویش آن را بیان داشته است.

تقیه هم مراتبی دارد. شیعه به معنای واقعی، نادر و کمیاب هستند و محبان درجاتی دارند. در میان شیعیان گروه‌ها و فرقه‌های متعددی انشعاب یافته و هنوز در بعضی جهات اختلاف نظر جدی دارند. نفوذی دشمنان اسلام در میان شیعیان زیاد است. هر کس از سیاست‌های راهبردی حضرات در عرصه حکومت بی‌اطلاع باشد به ساحت شیعه ضربه خواهد زد. چه بسا بخاطر اختلاف سطح علمی و عقلی بایستی تقیه نمود و گاهی سکوت بهترین تقیه است.

مطلب مبنی بر اینکه بر عائشه حد اقامه می‌کنند، هیچ سند معتبری نداشته و نقل قول اقوال و نظرات شخصی است. اینگونه سخنان تهمت به زنان پیامبر اسلام (ص) و بی‌احترامی آشکار به ساحت ایشان است.

شیعه علی (ع) عایشه را باعث و بانی جنگ جمل و برخی مناسبت‌های دیگر می‌داند و منتظر اجرای عدالت از طرف حق تعالی در مورد اوست. هرگونه تهمت ناروای دیگر نسبت به عایشه نشان شیطنت عده‌ای برای راه اندازی آتش کینه و تفرقه بین شیعیان و سنیان است. اهانت به نمادهای برادران اهل سنت از جمله اتهام زنی به همسر پیامبر اسلام (عایشه) حرام است.